Para se të ndryshonte diçka
Ishte korrik.
Si çdo ditë, kisha çantën e kompjuterit në shpinë dhe po shkoja në bankë.
Për vite me radhë, ajo çantë kishte qenë gjithmonë me mua.
Ishte bërë pjesë e punës, e lëvizjeve të mia, e jetës sime.
Por edhe shpina ime e njihte shumë mirë atë çantë.
Sa herë që e mbaja për disa orë, fillonte dhimbja.
Ndonjëherë bëhej aq e fortë, sa e vetmja mënyrë për ta qetësuar ishte të mos e mbaja çantën për disa ditë.
Atë ditë, sapo hyra në bankë, e hoqa çantën nga shpina dhe u ula të prisja.
Por dhimbja ishte aty.
Dhe ishte shumë e fortë.
Mbaj mend se, në një moment, isha aq i acaruar nga ajo dhimbje, sa pothuajse bërtita.
Pastaj u qetësova.
Nuk e di pse, por në atë moment nuk bëra asgjë nga ato që bëja zakonisht.
Thjesht thashë me zë të ulët:
“Dhimbje në shpinë, në emrin e Jezusit, zhduku tani.”
Dhe, në atë çast…
Dhimbja u zhduk.
Sikur dikush ta kishte fikur me një çelës.
Mbeta pa fjalë.
Nuk mund ta besoja.
Lëviza shpinën.
U drejtova.
U përkula.
E lëviza përsëri.
Po kërkoja dhimbjen.
Por ajo nuk ishte më aty.
Qëndrova për disa minuta ashtu, duke u përpjekur të kuptoja se çfarë sapo kishte ndodhur.
Dhe fjalët më dolën vetvetiu:
“Uau… O Perëndi… ishte kaq e thjeshtë?”
Një fjali.
Vetëm një fjali.
Dhe ajo dhimbje, që e njihja prej kaq vitesh, nuk ishte më.
Kur dola nga banka, isha i mbushur me një gëzim që ende nuk di ta shpjegoj mirë.
Po ecja në rrugë dhe thjesht po falënderoja Perëndinë.
Por, bashkë me gëzimin, filloi të më vinte edhe një mendim tjetër.
Nëse kjo ishte e mundur…
Pse kisha jetuar kaq gjatë duke menduar se ajo dhimbje ishte thjesht diçka me të cilën duhej të mësohesha?
Ndoshta kjo ishte ajo që më preku më shumë.
Jo vetëm që dhimbja ishte larguar.
Por papritur po e shihja ndryshe diçka që e kisha pranuar prej vitesh.
Dhe aty filloi për mua një kërkim i ri.
Sepse ndonjëherë nuk është vetëm problemi ai që duhet të zgjidhet.
Ndonjëherë duhet të ndalojmë dhe të pyesim veten:
“Po sikur të ketë gjëra në jetën time që i kam pranuar si të pashmangshme, vetëm sepse jam mësuar me to?”
Këtë fillova të zbuloja.
Jo një përgjigje për çdo gjë.
Vetëm një derë që u hap.
Dhe pas asaj dere kishte shumë më tepër për të zbuluar.
Ku mund të vazhdosh
KUPTO FJALËN → Si funksionon Mbretëria?