Edhe për një çantë?

Ishim për të bërë pazar te Marshalls në Nju Jork. Ishim në katin e tretë, ndërsa qendra tregtare kishte shumë kate dhe ishte shumë e madhe.

Me vete kisha marrë një çantë shpine. Brenda saj kisha vendosur gjithçka që më duhej: kuletën, pasaportat, çelësat dhe gjëra të tjera.

Kishim më shumë se tre orë që silleshim nëpër dyqan, duke parë rroba për të gjithë familjen. Karroca ishte mbushur plot dhe, kur shkuam te kasa, qëndruam në radhë.

Duke pritur radhën, fillova të kërkoj për çantën e shpinës që kisha me vete. Kontrollova rreth e rrotull, por nuk po e gjeja.

Çanta nuk ishte më me mua.

E zbraza me vrap të gjithë karrocën dhe fillova të kontrolloja gjithçka. Më kapi paniku.

Gjëja e parë që mendova ishin pasaportat. Të nesërmen kishim kthimin për në Shqipëri dhe po mendoja se çfarë do të ndodhte nëse nuk do ta gjeja.

Vrapova menjëherë dhe kapa një shitëse që ishte aty. I shpjegova për çantën dhe ajo më pyeti se në cilin sektor kisha qenë.

Unë kisha kaluar pothuajse nëpër të gjithë sektorët dhe katet. Kishim më shumë se tre orë që silleshim duke provuar rroba.

U përpoqa t’i shpjegoja se ku mund ta kisha lënë. Shkuam së bashku për të kontrolluar, por pa asnjë rezultat.

Pastaj shkuam te sektori i sendeve të humbura dhe të gjetura, Lost and Found. Ua shpjeguam situatën dhe pasi kontrolluan edhe ata, përsëri nuk kishte asgjë.

I kalova përsëri katet një nga një.

Në atë moment mora frymë thellë dhe thashë:

“Frymë e Shenjtë, të lutem më ndihmo ta gjej çantën tani.”

Nuk kaluan as 5 minuta.

Personi që më kishte shoqëruar erdhi drejt meje dhe më tha:

“E gjetëm çantën.”

Mbeta i habitur.

Çanta ishte gjetur.

Brenda saj ishin pasaportat, kuleta, çelësat dhe gjithçka tjetër.

E mora çantën dhe për një moment thjesht qëndrova duke e parë.

Por atëherë fillova të kuptoj diçka për mënyrën se si funksionon Fjala, edhe për gjërat e vogla, për ato gjëra që në dukje nuk janë “gjëra të mëdha”.

Dhe mendova:

“Do të filloj ta përdor Fjalën edhe për gjëra që në dukje nuk janë ‘gjëra të mëdha’.”