Para se të ndryshonte diçka
Ishte një ditë vere dhe vajza ime 8-vjeçare nuk ndihej mirë.
Kishte temperaturë, të vjella dhe nuk kishte oreks.
Shkuam te mjekja dhe ajo na kërkoi t’i bënim disa analiza gjaku.
Kur morëm rezultatet, pamja nuk ishte aspak e mirë.
Në fletën e analizave kishte gjashtë a shtatë parametra jashtë kufijve normalë, të theksuar me shkrim të trashë.
Kur sheh rezultate të tilla dhe bëhet fjalë për një fëmijë 8-vjeçar, është e vështirë të mos frikësohesh.
Gjyshi dhe gjyshja ishin alarmuar.
Unë, çuditërisht, isha më i qetë.
Jo sepse rezultatet nuk më shqetësonin, por sepse tashmë kisha filluar të përjetoja diçka ndryshe në lidhje me lutjen dhe besimin.
Nuk isha më në të njëjtën gjendje frike në të cilën do të kisha qenë më parë.
Ia treguam analizat mjekes.
“Ajo na rekomandoi një trajtim me antibiotikë, por, përpara se ta fillonim, na kërkoi t’i përsërisnim analizat pas dy ditësh për të parë nëse kishte ndonjë infeksion.”
Kthesa
Të nesërmen fillova të lutesha.
Nuk e dija se çfarë do të tregonin analizat e ardhshme.
Por vendosa të lutesha dhe të besoja se gjithçka do të shkonte mirë.
Mëngjesin pasues, dy ditë pas analizave të para, e çuam vajzën për t’i përsëritur.
Kur morëm rezultatet, hapa fletën dhe fillova t’i kontrolloja një nga një.
Faqe pas faqeje.
Parametër pas parametri.
Dhe atëherë pashë diçka që nuk e prisja.
Çfarë kuptova
Të gjithë parametrat ishin brenda kufijve normalë.
Asnjë prej tyre nuk ishte më i shënuar me shkrim të trashë.
I kontrollova përsëri.
Pastaj edhe një herë.
Rezultatet kishin ndryshuar.
Ajo që dy ditë më parë dukej alarmante, tani ishte brenda kufijve normalë.
Dhe këtë herë nuk ishte një histori që e kisha dëgjuar nga dikush tjetër.
Ishte diçka që po e shihja vetë, përpara syve të mi.
Por ajo që më bëri më shumë përshtypje nuk ishte vetëm rezultati.
Ishte ajo që po filloja të kuptoja nga këto përvoja.
Më parë, kur dëgjoja njerëz të flisnin për lutjen, besimin ose shërimin, ato mund të më dukeshin vetëm si fjalë.
Tani po filloja t’i shihja në jetën time.
Një herë me mua.
Pastaj me vajzën time.
Dhe çdo përvojë po më shtynte t’i bëja vetes të njëjtën pyetje:
“Po sikur ajo që po zbuloj të mos jetë thjesht një përvojë personale?”
Ku mund të vazhdosh
KUPTO FJALËN → Premtimi që u dha në momentin e Rënies