Mbreti që ishte premtuar

Për shumë vite, gjithçka dukej sikur po çonte drejt një momenti që ende nuk kishte ardhur.

Një premtim iu dha Abrahamit. Nga ai do të vinte një farë dhe, nëpërmjet asaj fare, do të bekoheshin të gjitha kombet e tokës.

Më pas erdhi Moisiu. Perëndia nxori popullin nga Egjipti, lidhi besëlidhjen me të dhe i dha ligjin e Tij. Më vonë erdhi Davidi dhe Perëndia i premtoi se do të vendoste pasardhësin e tij në fron dhe se mbretëria e tij do të qëndronte.

Pastaj folën profetët.

Isaia foli për një fëmijë që do të lindte, për një Bir që do të jepej dhe për një Mbretëri mbi të cilën do të ulej një Mbret në fronin e Davidit.

Por në fjalët e profetit Isaia kishte edhe diçka tjetër. Diçka që, kur e sheh në dritën e asaj që po ndodhte tani, merr një kuptim të jashtëzakonshëm.

“Prandaj vetë Zoti do t’ju japë një shenjë: ja, e virgjëra do të mbetet shtatzënë dhe do të lindë një bir, dhe do ta quajë Emanuel.” Isaia 7:14

Emanuel.

Emri do të thotë:

“Perëndia me ne.”

Dhe kjo na kthen përsëri te fillimi.

Te Krijuesi dhe krijesa.

Njeriu ishte larguar.

Bota kishte hyrë në errësirë.

Por Perëndia nuk e braktisi krijesën e Tij.

Premtimi vazhdoi nga brezi në brez. Fara u ruajt. Besëlidhja u shpall. Profetët folën. Dhe tani Fjala po tregonte se Perëndia do të vinte me ne.

Jo vetëm një mesazh nga Perëndia.

Jo vetëm një profet që fliste për Perëndinë.

Por:

“Perëndia me ne.”

Mateu, duke treguar lindjen e Jezusit, e lidh pikërisht me këtë profeci të Isaias:

“Ja, virgjëresha do të mbetet shtatzënë dhe do të lindë një djalë, dhe do ta quajnë Emanuel, që do të thotë: ‘Perëndia me ne’.” Mateu 1:23

Dhe tani, pas gjithë atyre viteve, erdhi koha.

Një ditë, në një qytet të Galilesë të quajtur Nazaret, Perëndia dërgoi engjëllin Gabriel te një vajzë të quajtur Mari.

Engjëlli i tha:

“Mos ki frikë, Mari, sepse ke gjetur hir para Perëndisë. Dhe ja, ti do të mbetesh shtatzënë dhe do të lindësh një djalë, dhe do t’ia vësh emrin Jezus. Ai do të jetë i madh dhe do të quhet Bir i Shumë të Lartit; dhe Zoti Perëndi do t’i japë fronin e Davidit, të atit; dhe ai do të mbretërojë mbi shtëpinë e Jakobit përjetë dhe mbretëria e tij nuk do të ketë të sosur.” Luka 1:30–33

Emri ishte dhënë.

Jezus.

Premtimi po merrte formë.

Ai që profetët kishin shpallur po hynte në historinë njerëzore.

Fëmija lindi.

Por historia që po kërkojmë nuk ndalet te lindja.

Sepse Ai nuk kishte ardhur vetëm për të lindur.

Kishte ardhur për një mision.

Dhe vite më vonë, kur Jezusi ishte rreth tridhjetë vjeç, ndodhi diçka që shënoi fillimin e shërbesës së Tij.

Jezusi shkoi te Gjoni për t’u pagëzuar në Jordan.

Kur Jezusi u pagëzua, qielli u hap dhe Fryma e Perëndisë zbriti mbi Të.

“Dhe Jezusi, si u pagëzua, doli menjëherë nga uji; dhe ja, qiejt iu hapën, dhe ai pa Frymën e Perëndisë duke zbritur si një pëllumb e duke ardhur mbi të. Dhe ja, një zë nga qielli tha: ‘Ky është Biri im i dashur, në të cilin jam kënaqur.’” Mateu 3:16–17

Por edhe para se Jezusi të fillonte të shpallte mesazhin e Tij, dikush kishte dalë përpara.

Gjon Pagëzori.

Ai kishte ardhur për të përgatitur rrugën.

Ai ishte lajmëtari.

Dhe lajmi që po shpallte ishte i jashtëzakonshëm:

“Pendohuni, sepse mbretëria e qiejve është afër!” Mateu 3:2

Fjala e kishte thënë më parë:

“Një zë i atij që bërtet në shkretëtirë: ‘Përgatitni rrugën e Zotit, drejtoni shtigjet e tij.’” Mateu 3:3; Isaia 40:3

Gjithçka ishte përgatitur.

Premtimi i ishte dhënë Abrahamit.

Fara kishte kaluar nga brezi në brez.

Perëndia kishte formuar një popull.

Davidi kishte marrë premtimin për fronin.

Profetët kishin folur për Mbretin.

Isaia kishte folur për Birin.

Kishte folur për Emanuelin — Perëndinë me ne.

Danieli kishte parë sundimin e përjetshëm të Birit të njeriut.

Dhe tani Gjoni kishte dalë përpara Mbretit dhe po shpallte:

“Pendohuni, sepse Mbretëria e qiejve është afër!”

Mbreti po vinte.

Dhe pastaj, Jezusi filloi të shpallte vetë lajmin:

“Koha u përmbush dhe mbretëria e Perëndisë është afër. Pendohuni dhe besoni ungjillin!” Marku 1:15

Mbreti kishte ardhur.

Emanueli ishte me ne.

Dhe mesazhi i Tij ishte:

Mbretëria e Perëndisë është afër.

Këtu duhet të ndalemi.

Sepse tani pyetja nuk është më:

“A erdhi Mbreti?”

Fjala na ka treguar se Ai erdhi.

Pyetja tani është:

Çfarë është kjo Mbretëri që Jezusi erdhi të shpallte?

Dhe nëse kjo ishte arsyeja për të cilën Ai erdhi...

çfarë do të thotë kjo Mbretëri për mua dhe për ty?