PUSHOJ, POR NUK ÇLODHEM
Kur edhe pushimi nuk të çlodh.
PUSHOJ, POR PSE NUK PO ÇLODHEM?
Fle.
Ulem.
Marr një ditë pushim.
Por pas pak...
jam përsëri i lodhur.
Trupi mund të ketë ndaluar.
Por mendja vazhdon.
Puna.
Familja.
Problemet.
Gjërat që duhet të bëj.
Mbyll sytë...
por brenda meje gjithçka vazhdon.
Pse nuk po gjej dot çlodhje?
PO SIKUR LODHJA TË MOS JETË VETËM NË TRUP?
Ka një lodhje që kalon pasi fle.
Por ka edhe një lodhje tjetër.
Fle...
por mendja nuk pushon.
Ndalon së punuari...
por brenda vazhdon të mendosh.
Mbaron një problem...
dhe fillon tjetri.
Pastaj një tjetër.
Dhe pa e kuptuar, edhe kur trupi ndalon, ti vazhdon ta mbash peshën brenda.
Dikush tjetër jetoi kështu për një kohë të gjatë.
Derisa një ditë nuk mundi më.
AI PO MBANTE SHUMË GJËRA
Ai kishte punë.
Familje.
Përgjegjësi.
Probleme.
Gjithmonë kishte diçka për të zgjidhur.
Kur mbaronte njërën...
vinte tjetra.
Pastaj një tjetër.
Ai vazhdonte.
Dhe vazhdonte.
Por brenda tij po rritej lodhja.
Nuk ishte më vetëm:
“Kam nevojë të fle.”
Ishte:
“NUK MUNDEM MË.”
AI NDALOI
Një ditë ai ndaloi.
Nuk kërkoi një mënyrë të re për të punuar më shumë.
Nuk bëri një plan tjetër.
Nuk kërkoi si të bëhej më i fortë.
U kthye tek Perëndia.
Dhe tha thjesht:
“Zot, dorëzohem.
Nuk mundem më.
Më ndihmo.”
Dhe sipas dëshmisë së tij, pikërisht aty filloi të ndryshonte diçka.
PROBLEMET ISHIN ENDE ATY
Kur u ngrit...
puna nuk ishte zhdukur.
Përgjegjësitë nuk ishin zhdukur.
Problemet nuk ishin zhdukur.
Por diçka kishte ndryshuar.
Ai nuk po përpiqej më t'i mbante të gjitha vetëm.
Problemet ishin ende aty.
Por pesha nuk ishte më e njëjtë.
Ai kishte ndaluar së menduari se gjithçka duhej të mbahej vetëm nga ai.
Atëherë lind pyetja:
A MUND TË GJEJ ÇLODHJE EDHE KUR KAM ENDE PROBLEME?
JEZUSI PA EDHE NJERËZ TË LODHUR
Një ditë dishepujt e JEZUSIT kishin qenë shumë të zënë.
Kishte aq shumë njerëz sa nuk kishin pasur kohë as të hanin.
JEZUSI e pa këtë.
Dhe u tha:
“Ejani veçmas... dhe pushoni pak.”
JEZUSI nuk u tha:
“Vazhdoni derisa të rrëzoheni.”
Ai e dinte se trupi kishte nevojë për pushim.
Pra:
pushimi fizik ka rëndësi.
Por JEZUSI foli edhe për një lodhje më të thellë.
“EJANI TEK UNË”
JEZUSI tha:
“Ejani tek unë, të gjithë ju që jeni të lodhur dhe të rënduar...”
Dhe pastaj premtoi:
“...dhe unë do t'ju jap çlodhje.”
Shiko çfarë tha.
Nuk tha vetëm:
“Flini më shumë.”
Tha:
“EJANI TEK UNË.”
Pra, ka një lloj lodhjeje që nuk zgjidhet vetëm me një krevat.
Ka një peshë që nuk largohet vetëm sepse trupi ndalon.
Dhe JEZUSI thotë:
mos e mbaj vetëm.
Eja tek Unë.
ÇFARË PO MBAJ?
Ndoshta nuk po mban një çantë në shpinë.
Por mund të jesh duke mbajtur:
një problem.
një borxh.
një përgjegjësi.
një familje.
një vendim.
një frikë.
një të ardhme që nuk e kontrollon.
Dhe gjatë gjithë ditës mendja thotë:
“Duhet ta zgjidh.”
“Duhet ta mbaj.”
“Duhet t'ia dal.”
Pastaj vjen nata...
dhe trupi shtrihet, por pesha mbetet.
Derisa lodhesh.
Atëherë pyetja është:
A duhet t'i mbaj të gjitha vetëm?
JO
JO.
Dëshmitari arriti tek një pikë ku tha:
“Nuk mundem më.”
Dhe pikërisht aty bëri diçka që më parë nuk po e bënte.
Ia çoi Perëndisë atë që po mbante.
JEZUSI tha:
“Ejani tek unë.”
Dëshmitari bëri pikërisht këtë.
Shkoi tek Perëndia me lodhjen e tij.
Nuk shkoi duke pretenduar se ishte mirë.
Shkoi ashtu siç ishte.
Dhe filloi të kuptonte:
Nuk kam pse ta mbaj gjithë peshën e jetës vetëm.
FILLO DUKE THËNË TË VËRTETËN
Nuk ke nevojë të thuash:
“Jam mirë.”
nëse nuk je mirë.
Nuk ke nevojë të bësh sikur je i fortë.
Mund t'i thuash ATIT:
“AT, jam i lodhur.
Kjo gjë po më rëndon.
Po përpiqem ta mbaj vetë.
Nuk mundem më.
Më ndihmo.”
Kjo nuk është të heqësh dorë nga jeta.
Është të ndalosh së pretenduari se duhet t'i mbash të gjitha vetëm.
PUSHIMI NUK DO TË THOTË TË BRAKTISËSH GJITHÇKA
Nesër mund të duhet të shkosh përsëri tek puna.
Mund të kesh ende përgjegjësi.
Mund të ketë ende gjëra për të zgjidhur.
Mund të ketë ende njerëz që varen prej teje.
JEZUSI nuk tha:
“Mos bëni më asgjë.”
Ai u tha dishepujve të pushonin.
Pastaj ata vazhduan.
Pra ndryshimi nuk është:
“Unë nuk do të bëj më asgjë.”
Ndryshimi është:
PUNO, POR MOS E MBAJ GJITHÇKA VETË.
Pushimi fizik është i nevojshëm.
Por zemra dhe mendja kanë nevojë të mësojnë edhe diçka tjetër:
ku ta çojnë peshën.
TEK JEZUSI
JEZUSI nuk tha:
“Shko diku dhe gjeje vetë çlodhjen.”
Ai tha:
“EJANI TEK UNË.”
Prandaj çlodhja që po kërkojmë këtu nuk fillon me një teknikë.
Nuk fillon vetëm me mënyrën si organizon ditën.
Fillon tek JEZUSI.
Por nëse nuk e njeh JEZUSIN, natyrshëm lind pyetja:
Si mund të vij tek Ai?
JEZUSI ËSHTË RRUGA DREJT ATIT
JEZUSI tha:
“Unë jam udha, e vërteta dhe jeta; askush nuk vjen tek ATI përveçse nëpërmjet meje.”
Pra, nuk po flasim vetëm për:
“Si të ndihem më pak i lodhur?”
Po flasim për marrëdhënien me Krijuesin tënd.
Dëshmitari nuk gjeti vetëm një mënyrë të re për t'u çlodhur.
Ai u kthye tek Perëndia.
Dhe nëse edhe ti dëshiron ta fillosh këtë marrëdhënie, Rruga drejt ATIT është JEZUSI.
FILLO TEK JEZUSI
Nuk janë fjalët perfekte që të shpëtojnë.
Nuk është një formulë.
Nëse dëshiron me të vërtetë të kthehesh tek Perëndia dhe të pranosh JEZUSIN, mund t'ia thuash Atij thjesht, me fjalët e tua.
Mund të thuash:
AT,
Unë vij tek Ti ashtu siç jam.
Besoj në JEZUSIN.
Besoj se Ai është Rruga drejt Teje dhe Shpëtimtari im.
Më fal për mëkatet e mia.
Sot e pranoj JEZUSIN si Zotin dhe Shpëtimtarin e jetës sime.
Më afro pranë Teje.
Më mëso të të njoh dhe të ec me Ty.
Dua të filloj një jetë të re me Ty.
Në emrin e JEZUSIT. Amen.
Pastaj mos u kthe menjëherë tek ideja se tani duhet t'i rregullosh përsëri të gjitha vetëm.
Qëndro tek ajo që sapo i the Perëndisë:
nuk dua ta mbaj më vetëm.
ÇFARË PO MBAN ENDE MBI VETE?
Në fillim thamë:
“Pushoj, por nuk çlodhem.”
Tani pyet veten:
Çfarë po mbaj?
Një problem?
Një përgjegjësi?
Një frikë?
Një borxh?
Një situatë që nuk di si ta zgjidh?
Mos e mbaj vetëm në mendjen tënde.
Thuaja ATIT.
Mund të thuash:
“AT, kjo është ajo që po më lodh.
Nuk dua ta mbaj më vetëm.
Po ta sjell Ty.
Më ndihmo.
Më trego çfarë duhet të bëj sot.”
Pastaj bëj pjesën tënde.
Pusho kur ke nevojë.
Bëj punën që ke përpara.
Merru me përgjegjësitë që të takojnë.
Por mos u kthe përsëri tek ideja:
“Duhet t'i mbaj të gjitha vetëm.”
JEZUSI tha:
“EJANI TEK UNË.”
Dëshmitari shkoi.
Dhe sipas dëshmisë së tij, diçka filloi të ndryshonte brenda tij.
Tani mund ta provosh edhe ti:
ndalo.
Eja tek JEZUSI.
Thuaji çfarë po mban.
Dhe mos e mbaj më vetëm.
Dhe nëse një ditë mund të thuash:
“Përgjegjësitë nuk u zhdukën, por nuk po i mbaj më si më parë”...
atëherë nuk do të jetë më vetëm historia e dikujt tjetër.
DO TË JETË EDHE DËSHMIA JOTE.