NUK GJEJ QETËSI
Kur mendja nuk pushon.
A NUK PO TË PUSHON MENDJA?
Mund të jesh i lodhur.
Mund të duash vetëm të pushosh.
Por mendja nuk ndalet.
Puna.
Paratë.
Familja.
Një problem.
Një vendim.
Diçka që duhet bërë nesër.
Mbyll sytë...
por mendimet vazhdojnë.
Çfarë bën kur nuk po gjen dot qetësi?
PO SIKUR PAQJA TË MOS PRISTE DERISA TË ZGJIDHESHIN TË GJITHA?
Ndoshta mendon:
“Do të qetësohem kur të zgjidhet ky problem.”
Pastaj zgjidhet njëri.
Dhe vjen tjetri.
Pastaj një tjetër.
Dhe pa e kuptuar, paqja jote fillon të varet gjithmonë nga problemi i radhës.
Dikush tjetër jetoi kështu për një kohë të gjatë.
Punonte.
Zgjidhte probleme.
Mbante përgjegjësi.
Mendonte se duhej vetëm të vazhdonte.
Por sa më shumë përpiqej të mbante gjithçka nën kontroll...
aq më pak qetësi kishte.
Derisa një ditë bëri diçka ndryshe.
AI PO PËRPIQEJ T'I ZGJIDHTE TË GJITHA VETË
Ai punonte çdo ditë.
Kishte familje.
Punë.
Përgjegjësi.
Fatura.
Probleme për të zgjidhur.
Edhe kur lodhej, vazhdonte.
Mendonte:
“Edhe këtë problem ta zgjidh.”
Pastaj:
“Edhe këtë tjetrin.”
Gjithmonë duke menduar se pas problemit të radhës, më në fund do të vinte qetësia.
Por problemet nuk mbaronin.
Dhe me kalimin e kohës erdhën:
stresi.
ankthi.
lodhja.
Mendja e tij nuk po pushonte më.
Dhe qetësia që po kërkonte dukej gjithnjë e më larg.
NJË DITË AI NDALOI
Një ditë nuk mundej më.
Shkoi te liqeni.
U ul.
Pastaj u gjunjëzua.
Nuk kishte ndonjë plan të ri.
Nuk kishte ndonjë zgjidhje të zgjuar.
Tha vetëm:
“Zot, dorëzohem.
Nuk mundem më.
Më ndihmo.”
Dhe pastaj ndodhi diçka.
PROBLEMET NUK U ZHDUKËN
Kur u ngrit, problemet nuk ishin zhdukur.
Puna ishte ende aty.
Përgjegjësitë ishin ende aty.
Gjërat që duhej të zgjidhte ishin ende aty.
Por sipas dëshmisë së tij, diçka kishte ndryshuar brenda tij.
Për herë të parë pas shumë kohësh, ai ndaloi së përpjekuri ta mbante dhe ta zgjidhte gjithçka vetëm.
Nuk po përpiqej më të mbante gjithë peshën mbi vete.
Dhe këtu lind një pyetje shumë e rëndësishme:
A mund të kem paqe edhe kur problemi nuk është zgjidhur ende?
PO
PO.
Paqja nuk do të thotë gjithmonë:
“Nuk kam më probleme.”
Mund të kesh ende një problem përpara.
Mund të kesh ende një vendim për të marrë.
Mund të ketë ende gjëra që duhet t'i përballosh.
Por nuk ke pse ta mbash gjithë peshën e tyre brenda vetes.
Dëshmitari kishte ende gjëra për të zgjidhur.
Por bëri diçka që kishte harruar ta bënte:
NDALOI.
Dhe iu drejtua Perëndisë.
Por a është kjo vetëm historia e tij?
EDHE MARTA NUK PO GJENTE QETËSI
Bibla tregon për një grua që quhej Marta.
Ajo kishte shumë gjëra për të bërë.
Po përpiqej të kujdesej për gjithçka.
Po merrej me shumë gjëra njëherësh.
Dhe në mes të gjithë asaj që duhej bërë, shqetësimi kishte filluar ta mbushte.
JEZUSI i tha:
“Marta, Marta, ti shqetësohesh dhe mundohesh për shumë gjëra.”
Pranë saj ishte Maria.
Maria kishte bërë diçka tjetër.
Ajo kishte ndaluar.
Ishte ulur pranë JEZUSIT.
NUK ZGJIDHEN TË GJITHA DUKE VRAPUAR MË SHPEJT
Marta po përpiqej.
Dëshmitari po përpiqej.
Të dy kishin gjëra reale për të bërë.
Problemi nuk ishte se kishin përgjegjësi.
Problemi ishte se gjithë pesha e tyre kishte filluar t'i rëndonte nga brenda.
Maria ndaloi pranë JEZUSIT.
Dëshmitari ndaloi dhe iu drejtua Perëndisë.
Pra, ndonjëherë hapi i parë nuk është:
“Çfarë tjetër duhet të bëj?”
Por:
“A duhet të ndaloj për një moment?”
KU TA ÇOJ ATË QË PO MË RËNDON?
JEZUSI nuk na thotë vetëm:
“Mos u shqetëso.”
Ai na tregon se ku ta çojmë atë që po na rëndon.
Dhe Ai tha diçka shumë të fortë për paqen:
Ai jep një paqe që bota nuk mund ta japë.
Me fjalë të thjeshta:
JEZUSI jep një paqe që nuk varet vetëm nga ajo që po ndodh jashtë nesh.
Atëherë pyetja bëhet:
Si e marr këtë paqe?
MOS E MBAJ VETË ATË QË PO TË RËNDON
Bibla na mëson t'ia paraqesim Perëndisë shqetësimet tona.
Me lutje.
Jo t'i fshehim.
Jo të bëjmë sikur nuk ekzistojnë.
Por t'ia themi Atij.
Me fjalë të thjeshta:
kur ia paraqet Perëndisë atë që po të shqetëson, nuk ke më pse ta mbash vetëm.
Dhe Bibla na mëson se paqja e Perëndisë mund të ruajë zemrën dhe mendjen tonë.
Kjo është pikërisht ajo që bëri dëshmitari.
Ai nuk tha:
“Unë jam mirë.”
Tha:
“Nuk mundem më.
Më ndihmo.”
Ai nuk e fshehu atë që po kalonte.
Ia çoi Perëndisë.
THUAJ ÇFARË PO TË RËNDON
Nuk ke nevojë për fjalë të bukura.
Nuk ke nevojë të bësh sikur je i fortë.
Mund t'i thuash Perëndisë thjesht:
“Kjo gjë po më rëndon.
Nuk di si ta zgjidh.
Nuk po gjej qetësi.
Më ndihmo.”
Dëshmitari nuk bëri një lutje të gjatë.
Ai tha atë që kishte vërtet brenda.
Dhe sipas dëshmisë së tij, pikërisht aty filloi ndryshimi.
Por tani duhet të kuptosh edhe diçka:
Pse po shkojmë pikërisht te JEZUSI?
SEPSE PAQJA QË PO KËRKOJMË VJEN PREJ TIJ
JEZUSI nuk tha vetëm:
“Përpiqu të jesh i qetë.”
Ai tha:
“Paqen time po ju jap.”
Pra, ne nuk po kërkojmë thjesht një mënyrë që mendja të pushojë për pak.
Po flasim për paqen që JEZUSI jep.
Dhe nëse dëshiron të vish te Perëndia, JEZUSI tha:
“Unë jam udha, e vërteta dhe jeta; askush nuk vjen tek ATI përveçse nëpërmjet meje.”
Pra, Rruga drejt ATIT është JEZUSI.
FILLO ME JEZUSIN
Nëse dëshiron paqen që JEZUSI jep, mos fillo vetëm duke kërkuar një ndjenjë.
Fillo duke njohur Atë që e jep.
Nuk ke nevojë të dish gjithçka.
Nuk ke nevojë të kesh rregulluar më parë gjithë jetën tënde.
Mund të fillosh duke ardhur te JEZUSI ashtu siç je.
Duke i besuar Atij.
Duke e pranuar si Zotin dhe Shpëtimtarin e jetës tënde.
Dhe nëse këtë e dëshiron me të vërtetë, mund t'ia thuash Perëndisë thjesht, me fjalët e tua.
NJË LUTJE E THJESHTË
Nuk janë fjalët e një formule ato që të shpëtojnë.
Rëndësi ka që po vjen te JEZUSI me besim dhe sinqeritet.
Mund të thuash:
AT,
Unë vij te Ti ashtu siç jam.
Besoj në JEZUSIN.
Besoj se Ai është Rruga drejt Teje dhe Shpëtimtari im.
Më fal për mëkatet e mia.
Sot e pranoj JEZUSIN si Zotin e jetës sime.
Më afro pranë Teje.
Më mëso të të njoh dhe të ec me Ty.
Dua të filloj një jetë të re me Ty.
Në emrin e JEZUSIT. Amen.
TANI MOS E MBAJ VETË
Kthehu te ajo gjë që nuk po të lë të qetë.
Mos u përpiq ta fshehësh.
Mos bëj sikur nuk ekziston.
Thuaja ATIT.
Mund t'i thuash:
“AT, kjo është ajo që po më rëndon.
Unë nuk di si ta zgjidh.
Po ta jap Ty.
Më ndihmo.”
Pastaj bëj atë që bëri dëshmitari:
NDALO.
Mos u përpiq ta mbash të gjithë botën mbi vete.
Lutu.
Besoji Perëndisë.
Pastaj vazhdo.
Problemi mund të mos zhduket në atë minutë.
Por paqja nuk ka pse të presë derisa të zgjidhet çdo problem.
Në fillim pyetja ishte:
“Pse nuk po gjej qetësi?”
Tani provo diçka tjetër:
MOS E MBAJ MË VETË.
Dhe nëse një ditë edhe ti mund të thuash:
“Problemet nuk u zhdukën të gjitha menjëherë, por diçka ndryshoi brenda meje”...
atëherë kjo nuk do të jetë më vetëm historia e dikujt tjetër.
DO TË JETË EDHE DËSHMIA JOTE.