NUK DI CILËN RRUGË TË MARR
Kam një vendim përpara dhe nuk di çfarë të zgjedh.
KE NJË VENDIM DHE NUK DI ÇFARË TË BËSH?
Ndoshta duhet të zgjedhësh.
Të vazhdosh apo të ndalosh.
Të pranosh apo të thuash jo.
Të ndryshosh punë.
Të fillosh diçka të re.
Të presësh.
Apo ta hedhësh hapin tani.
I mendon të gjitha mundësitë.
Përpiqesh të kuptosh se cila është më e mira.
Por përsëri mbetesh me të njëjtën pyetje:
CILËN RRUGË DUHET TË MARR?
PO SIKUR TË MOS KESH NEVOJË TË NXITOSH?
Dikush tjetër kaloi shumë vite duke bërë atë që shumë prej nesh bëjnë.
Punonte.
Merrte vendime.
Zgjidhte probleme.
Vazhdonte përpara.
Gjithmonë kishte diçka tjetër për të bërë.
Por një ditë kuptoi diçka.
Po ecte shumë.
Po përpiqej shumë.
Por nuk ishte më i sigurt për një gjë:
Ku po shkoj?
AI PO PËRPIQEJ T'I ZGJIDHTE TË GJITHA VETË
Gjithmonë kishte diçka për të bërë.
Punë.
Familje.
Para.
Përgjegjësi.
Probleme.
Kur dilte një problem, përpiqej ta zgjidhte.
Pastaj vinte tjetri.
Dhe pastaj një tjetër.
Ai mendonte:
“Duhet vetëm të vazhdoj.”
Por sa më shumë vazhdonte...
aq më pak ndalonte për të pyetur:
“A PO SHKOJ NË DREJTIMIN E DUHUR?”
Dhe kjo është pikërisht ajo që përshkruan dëshmia e tij.
NJË DITË AI NDALOI
Erdhi një moment kur nuk mundej më.
Shkoi tek liqeni.
U ul.
Pastaj u gjunjëzua.
Nuk kishte një plan të ri.
Nuk kishte një përgjigje të zgjuar.
Tha vetëm:
“Zot, dorëzohem.
Nuk mundem më.
Më ndihmo.”
Dhe sipas dëshmisë së tij, diçka ndryshoi.
Jo sepse të gjitha problemet u zgjidhën menjëherë.
Por sepse, për herë të parë pas shumë kohësh, ndaloi së përpjekuri ta gjente vetë rrugën.
NUK KISHTE NEVOJË TË VRAPONTE MË SHPEJT
Ai kuptoi se problemi nuk ishte se po bënte shumë pak.
Po bënte shumë.
Problemi ishte se po përpiqej ta gjente gjithmonë vetë drejtimin.
Dhe në vend që të pyeste vetëm:
“Çfarë duhet të bëj tani?”
filloi të kërkonte diçka tjetër:
“ZOT, MË TREGO RRUGËN.”
Ai kuptoi:
Nuk kam nevojë vetëm të ec.
Kam nevojë të di se në cilin drejtim duhet të ec.
Por a është kjo vetëm historia e tij?
EDHE JEZUSI U LUT PARA NJË VENDIMI TË MADH
JEZUSI do të zgjidhte dymbëdhjetë dishepujt e Tij.
Ishte një vendim i rëndësishëm.
Çfarë bëri përpara se t'i zgjidhte?
U lut.
Bibla tregon se JEZUSI kaloi natën duke iu lutur Perëndisë.
Pastaj, kur erdhi mëngjesi, thirri dishepujt e Tij dhe zgjodhi të dymbëdhjetët.
— Luka 6:12–13
Shiko rendin:
Përpara vendimit, JEZUSI u lut.
Pastaj bëri zgjedhjen.
MOS FILLO GJITHMONË ME VENDIMIN
Kur nuk di çfarë të bësh, pyetja e parë nuk ka pse të jetë:
“Çfarë të zgjedh?”
Mund të jetë:
“A JAM NDALUR T'I KËRKOJ PERËNDISË DREJTIM?”
Dëshmitari ndaloi.
JEZUSI u lut.
Pastaj erdhi hapi tjetër.
Pra, kur rruga nuk është e qartë:
NDALO.
LUTU.
KËRKO DREJTIM.
Kjo nuk do të thotë të mos mendosh.
Nuk do të thotë të mos shqyrtosh mundësitë.
Do të thotë të mos marrësh një vendim të rëndësishëm sikur gjithçka varet vetëm nga ajo që arrin të kuptosh vetë.
MOS U MBËSHTET VETËM TEK AJO QË KUPTON
Bibla na mëson të mos mbështetemi vetëm tek të kuptuarit tonë.
Besoji Perëndisë.
Kërkoji urtësi.
Shiko çfarë thotë Fjala e Tij.
Dhe kërko prej Tij të të drejtojë në hapin që ke përpara.
Kjo do të thotë:
Nuk ke pse ta kesh vetë çdo përgjigje.
Mund të thuash:
“AT, unë nuk e di çfarë duhet të bëj.
Më jep urtësi.
Më ndihmo të shoh qartë hapin që kam përpara.”
NUK KE NEVOJË TA SHOHËSH TË GJITHË RRUGËN
Bibla e quan Fjalën e Perëndisë:
“një llambë për këmbën time dhe një dritë për shtegun tim.”
— Psalmi 119:105
Një llambë nuk ta tregon domosdoshmërisht të gjithë rrugën deri në fund.
Por të ndihmon të shohësh atë që ke përpara.
HAPIN E RADHËS.
Ndoshta sot nuk ke nevojë të dish çfarë do të ndodhë pas një viti.
Ndoshta nuk ke nevojë t'i kesh të gjitha përgjigjet menjëherë.
Ndoshta pyetja është vetëm:
Cili është hapi im i ardhshëm?
MOS ZGJIDH VETËM SEPSE JE NË PRESION
Kur ke disa mundësi përpara, mund të tundohesh të zgjedhësh shpejt vetëm që të mbarojë pasiguria.
Vetëm që më në fund të thuash:
“E mora vendimin.”
Por një vendim i shpejtë nuk do të thotë gjithmonë një vendim i drejtë.
Prandaj:
ndalo.
Lutu.
Shiko çfarë thotë Fjala.
Hiq nga zgjedhjet atë që bie qartë ndesh me atë që Perëndia ka thënë.
Dhe kërko urtësi për atë që mbetet.
Bibla thotë se, nëse të mungon urtia, kërkoja Perëndisë.
Pra, kur nuk e di:
kërko.
NUK KE PSE TË SAJOSH NJË PËRGJIGJE
Ndoshta je lutur.
Ke menduar.
Ke lexuar.
Ke kërkuar urtësi.
Por ende nuk e ke të qartë.
Atëherë mund të thuash:
“NUK E DI ENDE.”
Dhe kjo është në rregull.
Mos quaj çdo mendim “përgjigje”.
Mos e quaj çdo dëshirë “drejtim”.
Mos merr një vendim vetëm sepse nuk të pëlqen të presësh.
Vazhdo t'i kërkosh Perëndisë urtësi.
Vazhdo të qëndrosh tek ajo që Fjala e Tij tashmë e bën të qartë.
Dhe bëj atë që tashmë e di se është e drejtë.
Nuk ke pse të vraposh vetëm sepse rruga është ende e paqartë.
SEPSE AI ËSHTË KRIJUESI YT
Nëse Perëndia të krijoi, atëherë Ai nuk është i huaj për jetën tënde.
Ai të njeh.
Dhe nëse dëshiron drejtimin e Tij, pyetja nuk është vetëm:
“Çfarë duhet të bëj?”
Ka edhe një pyetje më të madhe:
“A E NJOH ATË QË PO I KËRKOJ TË MË DREJTOJË?”
Sepse drejtimi nuk fillon vetëm me marrjen e një përgjigjeje.
Fillon me marrëdhënien me Krijuesin.
Dhe këtu arrijmë tek JEZUSI.
PARA SE TË GJESH RRUGËN, DUHET TË NJOHËSH RRUGËN
JEZUSI tha:
“Unë jam udha, e vërteta dhe jeta; askush nuk vjen tek ATI përveçse nëpërmjet meje.”
Pra, JEZUSI nuk na jep vetëm një këshillë për rrugën.
Ai nuk thotë vetëm:
“Po të tregoj një rrugë.”
Ai thotë:
“UNË JAM UDHA.”
Nëse dëshiron marrëdhënie me ATIN...
nëse dëshiron ta njohësh Krijuesin tënd...
fillimi është JEZUSI.
Dhe nëse këtë e dëshiron me të vërtetë, mund t'ia thuash Perëndisë thjesht, me fjalët e tua.
NJË LUTJE E THJESHTË
Nuk janë fjalët e një formule ato që të shpëtojnë.
Nuk janë fjalët perfekte.
Rëndësi ka që po vjen tek JEZUSI me besim dhe sinqeritet.
Mund të thuash:
AT,
Unë vij tek Ti ashtu siç jam.
Besoj në JEZUSIN.
Besoj se Ai është Rruga drejt Teje dhe Shpëtimtari im.
Më fal për mëkatet e mia.
Sot e pranoj JEZUSIN si Zotin dhe Shpëtimtarin e jetës sime.
Më afro pranë Teje.
Më mbush me Frymën Tënde të Shenjtë.
Më mëso të të njoh, të dëgjoj Fjalën Tënde dhe të ec me Ty.
Dua të filloj një jetë të re me Ty.
Në emrin e JEZUSIT. Amen.
TANI PYET PËRSËRI
E mban mend pyetjen me të cilën filluam?
“Cilën rrugë duhet të marr?”
Mos u nxito.
Mos u mbështet vetëm tek ajo që kupton vetë.
Bëj atë që bëri dëshmitari:
NDALO.
Pastaj mund t'i thuash ATIT:
“AT, unë nuk e di cilën rrugë të marr.
Nuk dua të përpiqem ta gjej vetëm me forcën time.
Më jep urtësi.
Më ndihmo të dalloj atë që është e drejtë.
Më trego hapin që duhet të hedh.”
Pastaj:
Lutu.
Lexo Fjalën.
Mos u ngut.
Kërko urtësi.
Mos sajo një përgjigje vetëm sepse dëshiron ta mbyllësh pasigurinë.
Dhe kur hapi të bëhet i qartë:
HIDHE.
Dëshmitari mendonte se duhej të vraponte më shpejt.
Pastaj kuptoi se kishte nevojë për diçka tjetër:
drejtim.
Dhe ndoshta një ditë, kur të shohësh pas tek vendimi që sot të duket kaq i vështirë, edhe ti do të mund të thuash:
“NUK E GJETA VETË RRUGËN.
PERËNDIA MË DREJTOI.”
Dhe atëherë, nuk do të jetë më vetëm historia e dikujt tjetër.
DO TË JETË EDHE DËSHMIA JOTE.