KJO DHIMBJE NUK PO MË LË
Çfarë mund të bëj kur dhimbja vazhdon?
KE NJË DHIMBJE QË NUK PO TË LË?
Ndoshta ka filluar sot.
Ndoshta e ke prej ditësh.
Ndoshta largohet për pak dhe pastaj kthehet përsëri.
Ke provuar të pushosh.
Ke kërkuar ndihmën që të duhet.
Por dhimbja është ende aty.
Dhe fillon të pyesësh:
ÇFARË MUND TË BËJ TJETËR?
PO SIKUR DHIMBJA TË MUND TË LARGOHET?
Dikush tjetër kishte dhimbje.
Dhimbja ishte reale.
Ai e ndiente në trupin e tij.
Dhe nuk donte thjesht të mësohej të jetonte me të.
Bëri diçka.
Dhe sipas dëshmisë së tij, pas asaj që bëri ndodhi një ndryshim:
DHIMBJA U LARGUA.
Atëherë pyetja është:
Çfarë bëri?
JA ÇFARË BËRI AI
Ai kishte dhimbje.
Nuk mund ta largonte me forcën e vet.
Por kishte mësuar të mbështetej tek JEZUSI.
Prandaj nuk qëndroi vetëm duke menduar për dhimbjen.
Veproi me besim.
I foli dhimbjes në emrin e JEZUSIT.
Dhe sipas dëshmisë së tij:
DHIMBJA U LARGUA.
Pra:
kishte një problem real.
U mbështet tek JEZUSI.
Veproi me besim në emrin e Tij.
Dhe sipas dëshmisë së tij, pa një rezultat.
Tani pyetja është:
Pse bëri pikërisht këtë?
SEPSE KISHTE PARË SE ÇFARË BËNTE JEZUSI
Ai nuk e shpiku vetë këtë mënyrë.
Kur lexon për JEZUSIN në Bibël, sheh vazhdimisht njerëz që vinin tek Ai:
me sëmundje.
me dhimbje.
me probleme fizike që nuk mund t'i ndryshonin vetë.
Dhe JEZUSI nuk i largonte.
Ai i ndihmonte.
Ai i shëronte.
Por në një rast, Bibla tregon diçka shumë interesante.
NJË GRUA KISHTE TEMPERATURË TË LARTË
Bibla tregon për vjehrrën e Pjetrit.
Ajo ishte e sëmurë.
Kishte temperaturë të lartë.
Njerëzit rreth saj i kërkuan JEZUSIT ta ndihmonte.
JEZUSI iu afrua.
Dhe pastaj bëri diçka që mund të të habisë:
Ai e qortoi ethen.
ETHJA U LARGUA
JEZUSI e qortoi ethen.
Dhe Bibla thotë se:
ETHJA U LARGUA.
Gruaja u ngrit.
Pra:
kishte një problem në trup.
JEZUSI foli.
Dhe gjendja ndryshoi.
Kjo nuk ishte e vetmja herë që JEZUSI shëroi.
Por tani shiko çfarë përshkruan dëshmia shumë kohë më vonë.
ATËHERË DHE SOT
ATËHERË:
Një grua kishte temperaturë.
JEZUSI e qortoi ethen.
Ethja u largua.
SOT:
Dëshmitari kishte dhimbje.
Ai u mbështet tek JEZUSI.
I foli dhimbjes në emrin e JEZUSIT.
Dhe sipas dëshmisë së tij:
dhimbja u largua.
Dy situata të ndryshme.
Dy kohë të ndryshme.
Por një pyetje shumë e madhe:
A ËSHTË JEZUSI VETËM PJESË E NJË HISTORIE TË VJETËR, APO MUND TË VEPROJË EDHE SOT?
DËSHMIA ËSHTË PIKËRISHT PËR KËTË
Dëshmitari nuk jetoi në kohën kur JEZUSI ecte fizikisht nëpër Galile.
Ai jeton në të njëjtën botë ku jetojmë ne.
Ai pati një problem në trup.
Dhe bëri atë që kishte mësuar:
u mbështet tek JEZUSI.
Pastaj tregoi atë që përjetoi:
sipas dëshmisë së tij, dhimbja u largua.
Kjo është arsyeja pse dëshmitë kanë rëndësi.
Ato thonë:
“Kjo nuk është vetëm diçka që lexova.
Kjo më ndodhi mua.”
Dhe tani pyetja bëhet personale:
PO NËSE UNË KAM DHIMBJE?
MOS BËJ SIKUR DHIMBJA NUK ËSHTË ATY
Nëse ke dhimbje, mos bëj sikur nuk ekziston.
Dhe mos e neglizho trupin tënd.
Nëse ke nevojë për mjek, shko tek mjeku.
Nëse ke nevojë për kontroll, bëje kontrollin.
Nëse të është rekomanduar trajtim ose ndjekje mjekësore, vazhdo ta ndjekësh.
Por kjo nuk do të thotë se nuk mund t'ia çosh Perëndisë atë që po ndodh në trupin tënd.
Mund të lutesh.
Mund të kërkosh shërim.
Pra nuk ke pse të zgjedhësh midis:
“Do të kujdesem për shëndetin tim”
dhe
“Do t'i lutem Perëndisë.”
Mund t'i bësh të dyja.
THUAJ QARTË ÇFARË KE NEVOJË
Nuk ke nevojë për një lutje të gjatë.
Nuk ke nevojë për fjalë perfekte.
Mund t'i thuash ATIT qartë:
“AT, Ti e sheh këtë dhimbje.
Ti e di çfarë po kaloj.
Unë dua që kjo dhimbje të largohet.
Të kërkoj të më shërosh.
Më ndihmo.”
Kaq.
Thuaj të vërtetën.
Thuaj atë që ke nevojë.
Por dëshmitari bëri edhe diçka tjetër.
Ai përdori emrin e JEZUSIT.
Pse?
SEPSE NUK PO MBËSHTETEJ TEK FUQIA E VET
Dëshmitari nuk tha:
“Unë kam fuqi ta largoj këtë dhimbje.”
Ai nuk po mbështetej tek vetja.
Ai po mbështetej tek JEZUSI dhe tek autoriteti i Tij.
Prandaj veproi:
NË EMRIN E JEZUSIT.
Kjo nuk ishte një fjali magjike.
Nuk ishte një sekret.
Nuk ishte shqiptimi i disa fjalëve që krijonte fuqinë.
Ai po tregonte se besimi i tij nuk ishte tek vetja.
Ishte tek JEZUSI.
Dhe kjo sjell një pyetje shumë më të rëndësishme:
Kush është JEZUSI?
Dhe çfarë do të thotë për mua të mbështetem tek Ai?
JEZUSI NUK ËSHTË VETËM AI QË SHËRONTE
Nëse lexon historitë e JEZUSIT, sheh shumë shërime.
Por JEZUSI nuk erdhi vetëm për t'u treguar njerëzve mrekulli.
Ai erdhi që njeriu të kthehej tek Perëndia dhe të pajtohej me Të.
JEZUSI tha:
“Unë jam udha, e vërteta dhe jeta; askush nuk vjen tek ATI përveçse nëpërmjet meje.”
Prandaj, para se emri i JEZUSIT të bëhet vetëm një fjali që përdorim kur kemi një problem, duhet të kuptojmë diçka:
JEZUSI ËSHTË RRUGA DREJT ATIT.
FILLO ME JEZUSIN
Nëse dëshiron t'i afrohesh Krijuesit...
nëse dëshiron që Perëndia të mos jetë vetëm Dikush për të cilin ke dëgjuar...
por ATI të cilit i drejtohesh...
fillimi është JEZUSI.
Nuk ke nevojë të bëhesh perfekt më parë.
Nuk ke nevojë të dish gjithçka.
Por pyetja bëhet personale:
A dua t'i besoj JEZUSIT?
A dua të vij tek Perëndia përmes Tij?
Nëse po, mund t'ia thuash Perëndisë thjesht, me fjalët e tua.
NJË LUTJE E THJESHTË
Nuk janë fjalët e një formule ato që të shpëtojnë.
Nuk janë fjalët perfekte.
Rëndësi ka që po vjen tek JEZUSI me besim dhe sinqeritet.
Mund të thuash:
AT,
Unë vij tek Ti ashtu siç jam.
Besoj në JEZUSIN.
Besoj se Ai është Rruga drejt Teje dhe Shpëtimtari im.
Më fal për mëkatet e mia.
Sot e pranoj JEZUSIN si Zotin dhe Shpëtimtarin e jetës sime.
Më afro pranë Teje.
Më mëso të të njoh dhe të ec me Ty.
Dua të filloj një jetë të re me Ty.
Në emrin e JEZUSIT. Amen.
TANI PROVOJE TI
E mban mend ku filluam?
Ke një dhimbje që nuk po të lë.
Dëshmitari kishte dhimbje.
Ai u mbështet tek JEZUSI.
Veproi në emrin e Tij.
Dhe sipas dëshmisë së tij:
dhimbja u largua.
Në Bibël, një grua kishte temperaturë.
JEZUSI e qortoi ethen.
Dhe ethja u largua.
Tani ke përpara dhimbjen tënde.
Bëj atë që duhet për shëndetin tënd.
Kërko kujdes mjekësor kur ke nevojë.
Bëj kontrollet.
Ndiq udhëzimet që të janë dhënë.
Dhe ndërkohë kthehu edhe tek Perëndia.
Mund të thuash:
“AT, Ti e sheh këtë dhimbje.
Ti e di çfarë po kaloj.
Të kërkoj të më shërosh.
Unë po të besoj Ty.
Në emrin e JEZUSIT. Amen.”
Pastaj vazhdo.
Mos e kthe lutjen në një formulë.
Mos e kthe emrin e JEZUSIT në disa fjalë magjike.
Dhe mos e kthe dëshminë e dikujt tjetër në një premtim për kohën ose mënyrën se si duhet të ndodhë gjithçka.
Por as mos thuaj:
“Këto gjëra ndodhnin vetëm atëherë.”
Sepse ky journey të ka treguar dy pamje:
JEZUSI ATËHERË.
DËSHMIA SOT.
Dhe tani mbetet pyetja:
PO TI?
Nëse një ditë ajo dhimbje që sot nuk po të lë largohet...
atëherë do të kesh diçka që nuk e kishe kur hape këtë rrugëtim:
DËSHMINË TËNDE.