KAM FRIKË
Kur frika fillon të të kontrollojë.
A KA DIÇKA QË TË FRIKËSON?
Mund të jetë një sëmundje.
Një përgjigje që po pret.
E ardhmja.
Familja.
Puna.
Paratë.
Ose një frikë që vjen papritur, pa e kuptuar pse.
Përpiqesh ta largosh.
Por ajo kthehet.
Çfarë bën kur frika fillon të drejtojë mendimet dhe jetën tënde?
PO SIKUR FRIKA TË MUND TË LARGOHET?
Dikush tjetër ka kaluar pikërisht nëpër frikë.
Frika ishte reale.
Ai e ndiente.
Nuk ishte thjesht një mendim që erdhi dhe iku.
Por një ditë ndodhi diçka.
Frika u largua.
Dhe ajo që e kishte mbajtur peng, nuk e sundonte më.
Atëherë pyetja është:
Çfarë bëri?
JA ÇFARË BËRI AI
Kur frika erdhi përsëri, ai nuk vazhdoi vetëm të pyeste veten:
“Si ta qetësoj veten?”
Ai bëri diçka tjetër.
Me besim tha:
“Djall, largohu në emrin e JEZUSIT.”
Dhe sipas dëshmisë së tij, pikërisht atëherë pa disa hije që po largoheshin nga trupi i tij.
Pastaj ndodhi diçka që ai nuk e kishte përjetuar më parë:
Frika u largua.
Dhe ai u çlirua nga ajo frikë që e mbante peng çdo natë.
Tani pyetja është:
Pse tha “në emrin e JEZUSIT”?
PSE JEZUSI?
Ai nuk mendonte se kishte ndonjë fuqi të veçantë në vetvete.
Nuk po përdorte një fjali magjike.
Ai po mbështetej te JEZUSI.
Sepse kishte mësuar se JEZUSI ka autoritet.
Por nga e dinte këtë?
Sepse kur hapim Biblën dhe shohim JEZUSIN, shohim vazhdimisht njerëz përballë gjërave që nuk mund t’i kontrollonin me forcën e tyre.
Dhe pastaj shohim se çfarë bënte JEZUSI.
DISHEPUJT PATËN FRIKË
Një ditë JEZUSI ishte në një barkë me dishepujt e Tij.
Papritur filloi një stuhi e fortë.
Valët përplaseshin mbi barkë dhe uji hynte brenda.
Dishepujt u trembën.
E kuptuan se ishin në rrezik.
Nuk mund ta ndalonin erën.
Nuk mund ta qetësonin detin.
Ishin përballë diçkaje që nuk mund ta kontrollonin.
JEZUSI I FOLI STUHISË
JEZUSI u ngrit.
I foli erës.
I foli detit.
Dhe stuhia u qetësua.
Pastaj Ai i pyeti dishepujt pse kishin pasur frikë.
Shiko çfarë ndodhi:
Ata kishin frikë.
Situata ishte më e madhe se ata.
Por nuk ishte më e madhe se JEZUSI.
JEZUSI foli.
Dhe ajo që i kishte futur në frikë u qetësua.
Por kjo ndodhi atëherë.
Po sot?
EDHE AI ISHTE PËRBALLË FRIKËS
Dëshmitari nuk ishte në një barkë.
Nuk kishte një stuhi përpara syve.
Por kishte diçka tjetër:
frikën.
Dhe nuk po arrinte ta largonte me forcën e vet.
Atëherë bëri atë që kishte mësuar.
Nuk u mbështet te vetja.
U mbështet te JEZUSI.
Tha:
“Djall, largohu në emrin e JEZUSIT.”
Dhe sipas dëshmisë së tij, frika u largua.
Atëherë lind një pyetje tjetër:
Çfarë kanë të përbashkët këto dy histori?
ÇFARË NDODHI ATËHERË DHE ÇFARË NDODHI SOT?
Atëherë:
Dishepujt kishin frikë.
Ishin përballë diçkaje që nuk mund ta kontrollonin.
JEZUSI foli.
Dhe stuhia u qetësua.
Sot:
Dëshmitari kishte frikë.
Nuk po arrinte ta largonte me forcën e vet.
U mbështet te JEZUSI.
Foli në emrin e Tij.
Dhe sipas dëshmisë së tij, frika u largua.
Pra pyetja nuk është vetëm:
“A ekziston frika?”
Pyetja është:
“A do ta lejoj frikën të sundojë jetën time?”
A DUHET TA PRANOJ FRIKËN SI PJESË TË JETËS SIME?
Jo çdo rrezik është imagjinar.
Ka raste kur duhet të jesh i kujdesshëm.
Por kujdesi nuk është e njëjta gjë me frikën që të kontrollon.
Frika mund të fillojë të marrë vendime për ty.
Të ndalojë.
Të të mbajë zgjuar.
Të të mbushë mendjen vetëm me atë që mund të shkojë keq.
Dëshmitari arriti në një pikë ku nuk donte më të jetonte nën frikë.
Ai bëri një zgjedhje:
u kthye te JEZUSI.
ÇFARË MUND TË BËJ KUR MË VJEN FRIKA?
Së pari, mos e moho frikën.
Thuaje qartë:
“Kam frikë.”
Por mos u ndal aty.
Kthehu te JEZUSI.
Dëshmitari nuk u përpoq ta gjente forcën te vetja.
Ai u mbështet te JEZUSI dhe te autoriteti i Tij.
Kjo nuk do të thotë se duhet të mësosh një fjali përmendësh.
Do të thotë se duhet të dish:
te kush po mbështetesh.
Dhe këtu lind pyetja tjetër:
Kush është JEZUSI?
Dhe çfarë do të thotë për mua të mbështetem tek Ai?
JEZUSI NUK ËSHTË VETËM NJË EMËR
Nëse thua:
“Në emrin e JEZUSIT”
pa e ditur kush është JEZUSI, fjalët mund të mbeten vetëm fjalë.
Sepse emri i Tij nuk është një formulë magjike.
JEZUSI nuk erdhi vetëm që njerëzit të përdornin emrin e Tij.
Ai erdhi që njeriu të kthehej te Perëndia dhe të pajtohej me Të.
Prandaj, para se të mbështetesh në emrin e JEZUSIT, duhet të dish:
Kush është JEZUSI?
Dhe çfarë ka bërë Ai për mua?
JEZUSI tha:
“Unë jam udha, e vërteta dhe jeta; askush nuk vjen tek ATI përveçse nëpërmjet meje.”
Pra, nëse dëshiron të mbështetesh te JEZUSI, pyetja bëhet personale:
A e njoh vërtet JEZUSIN, apo vetëm kam dëgjuar për Të?
SI FILLOJ MARRËDHËNIEN ME TË?
Nuk fillon duke mësuar shumë rregulla.
Nuk fillon duke u përpjekur të bëhesh perfekt.
Fillon duke ardhur te JEZUSI ashtu siç je.
Duke i besuar Atij.
Duke e pranuar si Zotin dhe Shpëtimtarin e jetës tënde.
Sepse Rruga drejt ATIT është JEZUSI.
Dhe nëse këtë e dëshiron me të vërtetë, mund t’ia thuash Perëndisë thjesht, me fjalët e tua.
NJË LUTJE E THJESHTË
Nuk është formula ajo që të shpëton.
Rëndësi ka që po vjen te JEZUSI me besim dhe sinqeritet.
Mund të thuash:
AT,
Unë vij te Ti ashtu siç jam.
Besoj në JEZUSIN dhe besoj se Ai është Zoti dhe Shpëtimtari im.
Më fal për mëkatet e mia.
Unë e pranoj JEZUSIN si Zotin e jetës sime.
Më afro pranë Teje.
Më mëso të të njoh dhe të ec me Ty.
Dua të filloj një jetë të re me Ty.
Në emrin e JEZUSIT. Amen.
TANI KTHEHU TE FRIKA JOTE
E mban mend pyetjen me të cilën filluam?
Çfarë të frikëson?
Mos e mbaj vetëm në mendjen tënde.
Çoje te Perëndia.
Thuaji ATIT, me fjalët e tua, çfarë po të frikëson.
Nuk ke nevojë për fjalë të bukura.
Mjafton të jesh i sinqertë me Të.
Dhe kur frika përpiqet të të sundojë, kujto këtë:
dëshmitari nuk u mbështet te forca e vet.
Ai u mbështet te JEZUSI.
Mund t’i thuash thjesht ATIT:
“AT, Ti e di çfarë po më frikëson.
Unë po të besoj Ty.
Më ndihmo të mos jetoj nën këtë frikë.”
Dhe kur frika të ngrihet përsëri, mos u mbështet te forca jote.
Mbështetu te JEZUSI.
Qëndro në atë që Ai ka thënë.
MOS E LËR FRIKËN TË SHKRUAJË HISTORINË TËNDE
Në fillim kishe vetëm një pyetje:
“Kam frikë. Çfarë bëj?”
Pastaj pe një dëshmitar.
Ai kishte frikë.
Nuk u mbështet te forca e vet.
U mbështet te JEZUSI.
Dhe sipas dëshmisë së tij, frika u largua.
Pastaj pe dishepujt.
Edhe ata kishin frikë.
Stuhia ishte më e madhe se forca e tyre.
JEZUSI foli.
Dhe stuhia u qetësua.
Tani nuk ke pse të pretendosh se frika nuk ekziston.
Por as nuk ke pse ta lejosh të drejtojë jetën tënde.
Kur frika vjen:
Kthehu te JEZUSI.
Thuaji ATIT çfarë po të frikëson.
Beso tek Ai.
Qëndro në atë që Ai ka thënë.
Dhe shiko se çfarë ndodh.
Sepse nëse një ditë ajo frikë që të mbante peng largohet...
nuk do të jetë më vetëm historia e dikujt tjetër.
DO TË JETË DËSHMIA JOTE.