DUA TË MËSOJ TË LUTEM

KE NJË PROBLEM QË NUK DI SI TA ZGJIDHËSH?

Mund të jetë një sëmundje.

Një shqetësim.

Një problem në familje.

Një situatë në punë.

Një përgjigje që po pret.

Apo diçka që, sado ta mendosh, nuk di si ta zgjidhësh.

Ke provuar atë që di.

Ke menduar.

Ke kërkuar një zgjidhje.

Por problemi është ende aty.

Çfarë bën tani?

PO SIKUR TË KETË EDHE NJË RRUGË TJETËR?

Dikush tjetër ka qenë përballë një problemi.

Edhe ai nuk dinte si ta zgjidhte.

Nuk kishte në dorë ta ndryshonte vetë situatën.

Por bëri diçka shumë të thjeshtë.

U lut.

Dhe sipas dëshmisë së tij, pas lutjes ndodhi një ndryshim.

Atëherë pyetja është:

Çfarë bëri kur u lut?

JA ÇFARË BËRI

Dëshmitari kishte një dhimbje.

Ai donte që dhimbja të largohej.

Por nuk mund ta largonte vetë.

Atëherë ia çoi nevojën e tij Perëndisë.

I kërkoi që dhimbja të largohej.

U lut.

Dhe sipas dëshmisë së tij:

dhimbja u largua.

Pra:

kishte një problem.

Ia kërkoi Perëndisë atë që kishte nevojë.

Dhe pa një rezultat.

Por çfarë po bënte në të vërtetë kur lutej?

ÇFARË ËSHTË LUTJA?

Lutja, në formën më të thjeshtë, është të flasësh me Perëndinë.

Mund t'i thuash çfarë ke në zemër.

Mund ta falënderosh.

Mund t'i tregosh çfarë po kalon.

Dhe mund t'i kërkosh ndihmë.

Dëshmitari kishte një nevojë.

Dhe ia tha Perëndisë.

Kaq e thjeshtë ishte.

Nëse ke një problem...

një nevojë...

apo diçka që nuk di si ta zgjidhësh...

mund t'ia thuash Perëndisë.

Por këtu lind një pyetje shumë e rëndësishme:

Pse t'i drejtohem Perëndisë?

PO KUSH ËSHTË PERËNDIA?

Bibla na tregon se Perëndia është Krijuesi.

Ai krijoi jetën.

Ai krijoi njeriun.

Ai krijoi botën ku jetojmë.

Ka gjëra që ti mund t'i bësh.

Por ka edhe gjëra që nuk janë në fuqinë tënde.

Ti ke kufij.

Krijuesi yt nuk ka kufijtë e tu.

Prandaj pyetja bëhet:

A ka ndodhur ndonjëherë që një njeri t'i kërkojë ndihmë Perëndisë dhe të marrë një përgjigje?

NJË NJERI QË NUK MUND TË SHIHTE

Bibla tregon për një njeri të verbër.

Ai nuk mund të shihte.

Nuk mund ta ndryshonte vetë gjendjen e tij.

Kur dëgjoi se JEZUSI po kalonte, filloi ta thërriste.

Njerëzit i thoshin të heshtte.

Por ai nuk ndaloi.

Vazhdoi të kërkonte ndihmë.

Derisa JEZUSI u ndal.

JEZUSI E PYETI

JEZUSI e pyeti:

“Çfarë dëshiron të bëj për ty?”

Njeriu nuk përdori shumë fjalë.

Nuk dha një shpjegim të gjatë.

Tha qartë atë që kishte nevojë:

“Dua të shoh.”

JEZUSI e shëroi.

Dhe ai pa.

Shiko sa e thjeshtë ishte:

kishte një problem.

Kërkoi ndihmë.

Tha qartë çfarë kishte nevojë.

Dhe mori një përgjigje.

Por kjo ndodhi në Bibël.

Po sot?

PO. KA NDODHUR EDHE SOT.

Kthehu tek dëshmitari që kishte dhimbje.

Ai kishte një problem real.

U lut.

I kërkoi Perëndisë që dhimbja të largohej.

Dhe sipas dëshmisë së tij, dhimbja u largua.

Në një dëshmi tjetër, problemi ishte krejt ndryshe.

Kishte re.

Dëshmitari kishte nevojë që ato të hapeshin.

Ai nuk mund t'i hapte retë vetë.

U lut.

Dhe sipas dëshmisë së tij:

retë u hapën.

Dy probleme krejt të ndryshme.

Por në të dyja dëshmitë kishte të njëjtën gjë:

një nevojë.

një kërkesë drejtuar Perëndisë.

dhe një rezultat që ata e dëshmuan.

PSE NDODHI?

Jo sepse dëshmitari kishte ndonjë fuqi të veçantë.

Jo sepse dinte një sekret.

Jo sepse përdori disa fjalë magjike.

Ai bëri diçka shumë të thjeshtë:

ia çoi kërkesën e tij Perëndisë.

Dhe kjo është pikërisht ajo që JEZUSI u mësoi njerëzve të bënin.

JEZUSI nuk tha vetëm:

“Shikoni çfarë bëj Unë.”

Ai na mësoi edhe ne të lutemi.

Atëherë pyetja bëhet:

Si na mësoi JEZUSI të lutemi?

KUJT I DREJTOHEMI KUR LUTEMI?

Kur JEZUSI i mësoi njerëzit të luteshin, Ai i mësoi t'i drejtoheshin Perëndisë si:

AT.

Pra, kur lutesh, nuk po hedh fjalë në ajër.

Po i drejtohesh ATIT.

JEZUSI na mësoi të kërkojmë.

Të themi atë që kemi nevojë.

Dhe të besojmë se po i drejtohemi Dikujt që na dëgjon.

Por tani vjen pyetja praktike:

Çfarë duhet të them kur lutem?

THUAJ QARTË ÇFARË KE NEVOJË

Mbaj mend njeriun e verbër.

JEZUSI e pyeti:

“Çfarë dëshiron të bëj për ty?”

Dhe ai tha:

“Dua të shoh.”

Kaq.

Nuk ndërtoi një fjalim.

Nuk kërkoi fjalët perfekte.

Tha qartë atë që kishte nevojë.

Edhe ti mund të bësh të njëjtën gjë.

Nëse ke një problem, thuaje qartë.

Për shembull:

“AT, ky është problemi që kam.

Unë nuk di si ta zgjidh.

Kjo është ajo që kam nevojë.

Të lutem, më ndihmo.”

Lutja nuk fillon me fjalë të bukura.

Fillon me sinqeritet.

Thuaji ATIT të vërtetën.

Dhe thuaji qartë atë që po kërkon.

ÇFARË BËJ PASI LUTEM?

Pasi ke kërkuar, mos mendo se lutja ishte e kotë vetëm sepse nuk pe diçka menjëherë.

Disa përgjigje mund t'i shohësh shpejt.

Për disa të tjera mund të duhet të presësh.

Dhe ndonjëherë përgjigjja mund të mos vijë në mënyrën që kishe menduar.

Por pritja nuk do të thotë se duhet të dorëzohesh.

JEZUSI na mësoi të vazhdojmë në lutje.

Prandaj:

LUTU.

BESO.

PRIT.

VAZHDO.

Nëse një shqetësim largohet dhe më pas kthehet, mos thuaj menjëherë:

“Gjithçka ishte kot.”

Mund t'i drejtohesh përsëri ATIT.

Ti po mëson të lutesh.

Po mëson t'i çosh Perëndisë atë që po kalon.

Por tani ka edhe një pyetje më të thellë:

Si mund ta kem unë këtë marrëdhënie me ATIN?

SI VIJ TEK ATI?

Këtu arrijmë tek JEZUSI.

JEZUSI tha:

“Unë jam udha, e vërteta dhe jeta; askush nuk vjen tek ATI përveçse nëpërmjet meje.”

Pra, JEZUSI nuk na mësoi vetëm si të lutemi.

Ai na tregoi edhe Rrugën drejt ATIT.

Rruga nuk është një rregull.

Nuk është një teknikë.

Nuk është një formulë.

RRUGA ËSHTË JEZUSI.

Dëshmitari që u lut nuk po përdorte një truk.

Ai po i drejtohej Perëndisë me besim.

Nëse edhe ti dëshiron ta fillosh këtë marrëdhënie me Krijuesin tënd, fillimi është të vish tek Ai përmes JEZUSIT.

MUND TA FILLOSH ME NJË LUTJE

Nuk janë fjalët e një formule ato që të shpëtojnë.

Nuk janë fjalët perfekte.

Rëndësi ka që po vjen tek JEZUSI me besim dhe sinqeritet.

Nëse dëshiron të kthehesh tek Perëndia dhe të fillosh këtë marrëdhënie, mund t'ia thuash thjesht, me fjalët e tua.

Mund të thuash:

AT,

Unë vij tek Ti ashtu siç jam.

Besoj në JEZUSIN.

Besoj se Ai është Rruga drejt Teje dhe Shpëtimtari im.

Më fal për mëkatet e mia.

Sot e pranoj JEZUSIN si Zotin dhe Shpëtimtarin e jetës sime.

Më afro pranë Teje.

Më mëso të të njoh dhe të ec me Ty.

Dua të filloj një jetë të re me Ty.

Në emrin e JEZUSIT. Amen.

Pastaj?

Tani kthehu tek problemi me të cilin filluam.

TANI PROVOJE TI

Në fillim erdhe me një problem.

Ndoshta ende e ke përpara.

Por tani di diçka që në fillim mund të mos e dije:

mund t'i flasësh Perëndisë për të.

Pamë një dëshmitar që kishte një problem.

U lut.

Dhe sipas dëshmisë së tij, pa një rezultat.

Në Bibël, një njeri që nuk mund të shihte kërkoi ndihmë.

JEZUSI e dëgjoi.

Dhe ai pa.

Sipas dëshmive që pamë, njerëz janë lutur për dhimbje.

Dhe dhimbja është larguar.

Janë lutur për situata që nuk mund t'i ndryshonin vetë.

Dhe kanë dëshmuar ndryshim.

Tani radha është tek pyetja jote:

ÇFARË KE TI SOT QË NUK DI SI TA ZGJIDHËSH?

Mos kërko fjalët perfekte.

Mos mendo se duhet të dish si të bësh një lutje të gjatë.

Thuaja ATIT qartë.

Mund të thuash:

“AT, ky është problemi im.

Unë nuk di si ta zgjidh.

Po ta sjell Ty.

Kjo është ajo që kam nevojë.

Të lutem, më ndihmo.”

Pastaj:

LUTU.

BESO.

PRIT.

VAZHDO.

Dhe mos mendo se lutja është vetëm për këtë problem.

Fillo t'i flasësh ATIT.

Për atë që të shqetëson.

Për atë që ke nevojë.

Për atë që të gëzon.

Për jetën tënde.

Sepse lutja nuk është vetëm diçka që bën kur ke një problem.

Është pjesë e marrëdhënies tënde me Perëndinë.

Dhe nëse një ditë sheh një përgjigje tek ajo për të cilën sot po lutesh...

nuk do të jetë më vetëm historia e dikujt tjetër.

DO TË JETË DËSHMIA JOTE.