Vendimi është yti. Ky material nuk vendos në vendin tënd; të ndihmon të mendosh me qetësi.
Ku mund të jesh sot
Mund të kesh një punë, përgjegjësi dhe njerëz që varen nga ti. Dita jote mund të jetë e mbushur nga mëngjesi deri në mbrëmje. Megjithatë, mund të mos jesh më i sigurt se ku po shkon.
Nga jashtë, gjithçka mund të duket normale: zgjohesh, shkon në punë, zgjidh probleme, paguan detyrimet, bën plane dhe kujdesesh për njerëzit e tu. Por kur mbetesh vetëm, brenda teje kthehet e njëjta pyetje: A është kjo vërtet jeta që dua të jetoj?
Ndoshta nuk je i pakënaqur me gjithçka. As nuk dëshiron të braktisësh atë që ke ndërtuar. Thjesht nuk e sheh më qartë drejtimin.
Sa më gjatë vazhdon kështu, aq më shumë mund të përpiqesh të ecësh më shpejt, sikur një ritëm më i lartë të mund ta zëvendësojë drejtimin. Por të jesh i zënë nuk do të thotë domosdoshmërisht se po shkon atje ku dëshiron të mbërrish.
Mungesa e drejtimit nuk shfaqet gjithmonë si një krizë e madhe. Shpesh duket si pjesë e zakonshme e ditës: e nis ditën pa e ditur se çfarë po ndërton, merr vendime vetëm për të zgjidhur problemin e radhës, e krahason jetën tënde me jetën e njerëzve përreth, ke shumë ide por nuk arrin të zgjedhësh njërën, ke frikë se mos merr vendimin e gabuar, vazhdon në të njëjtën rrugë vetëm sepse të duket e njohur dhe e shtyn ndryshimin sepse nuk e sheh të gjithë rrugën përpara.
Mund të jesh shumë aktiv dhe përsëri të ndihesh i bllokuar. Mund të kesh arritur gjëra që dikur i dëshiroje dhe përsëri të pyesësh: Çfarë bëj tani?
Ajo që duket jashtë dhe ajo që ndodh brenda
Nga jashtë
Nga jashtë, mund të duket sikur problemi është puna, vendi ku jeton, mungesa e një mundësie ose një vendim që nuk po e merr dot.
Nga brenda
Brenda teje mund të jetë duke ndodhur diçka tjetër: ke humbur lidhjen me atë që ka vërtet rëndësi për ty, po përpiqesh të plotësosh pritshmëritë e tjerëve, frika nga dështimi po të mban në një vend të njohur, e ke lidhur vlerën tënde me atë që arrin, je lodhur aq shumë sa nuk ke më qetësi për të menduar, ose po kërkon një plan të plotë kur tani të duhet vetëm hapi i ardhshëm. Pyet veten: Çfarë po përpiqem të zgjidh duke vrapuar më shpejt?
Dëshmia reale
Kjo është një dëshmi e publikuar nga RRUGA: Unë po vrapoja, por ku po shkoja. Kur ishte 16 vjeç, autori i dëshmisë ndaloi biçikletën në një fushë dhe i kërkoi Perëndisë një shenjë se po e dëgjonte. Përpara tij, retë u hapën si një rrugë e qartë në drejtim të shtëpisë. Me kalimin e viteve, megjithatë, harroi të ndalonte dhe të kërkonte drejtim. U rrit, punoi, ndërtoi karrierën, fitoi dhe humbi para, krijoi familje dhe mori më shumë përgjegjësi. Sa më shumë rëndoheshin problemet, aq më shumë përpiqej t’i zgjidhte me forcën e vet. Derisa një ditë nuk mundi më. Shkoi te liqeni, u gjunjëzua dhe tha: Zot, dorëzohem. Nuk mundem më. Më ndihmo. Problemet nuk u zhdukën të gjitha në atë çast; ndryshimi filloi brenda tij. Kthesa filloi kur ndaloi dhe kërkoi përsëri drejtim.
Historia nga Bibla
Kjo është një histori nga Bibla, jo një dëshmi bashkëkohore. Kur Perëndia e thirri Abrahamin, nuk i dha një hartë të plotë. I kërkoi të largohej nga vendi që njihte dhe të shkonte drejt një toke që do t’ia tregonte (Zanafilla 12:1). Abrahami mori drejtim, por jo çdo hollësi. Hebrenjve 11:8 e përmbledh kështu: ai u nis pa e ditur se ku po shkonte. Shpesh e barazojmë qartësinë me njohjen e çdo hapi; historia e Abrahamit tregon një mundësi tjetër: mund të mos e shohësh të gjithë udhëtimin dhe përsëri të dallosh hapin që duhet të bësh tani.
Çfarë na ndihmon të kuptojmë Fjala
Fjala jote është një llambë për këmbën time dhe një dritë në shtegun tim. Një llambë nuk e ndriçon të gjithë udhëtimin menjëherë; ajo jep dritë të mjaftueshme për pjesën e rrugës që ke përpara.
Beso te ZOTI me gjithë zemër dhe mos u mbështet në gjykimin tënd. Besimi nuk do të thotë të mos mendosh apo të mos kërkosh këshillë; do të thotë të pranosh se ajo që sheh sot nuk është e gjithë pamja.
Ndonjëherë qartësia rritet ndërsa ecën. Abrahami nuk e pa fillimisht destinacionin dhe pastaj u nis. Disa përgjigje bëhen të dukshme vetëm pasi kemi bërë një hap të mençur dhe të përgjegjshëm.
Paqja nuk është e njëjtë me rehatinë. Një vendim mund të të nxjerrë nga ajo që njeh dhe përsëri të jetë i mençur. Mos pyet vetëm: Cila zgjedhje më frikëson më pak? Pyet edhe: Cili hap është i vërtetë, i përgjegjshëm dhe i drejtë për mua tani?
Çfarë mund të bësh sot
- Thuaj me ndershmëri ku je. Plotëso këtë fjali: Sot ndihem pa drejtim sepse… Ajo që emërton bëhet më e lehtë për t’u shqyrtuar.
- Ndaji faktet nga frika. Bëj dy lista: çfarë di me siguri dhe çfarë po supozoj nga frika.
- Kërko hapin e ardhshëm, jo planin për pesë vjet. Pyet: cili është një hap i mençur që mund të bëj këtë javë?
- Krijo pak heshtje. Gjej pak kohë pa zhurmë: ec, ulu, shkruaj ose lutu, pa e detyruar veten të prodhosh menjëherë një përgjigje.
- Fol me një person të urtë. Zgjidh dikë që të dëgjon pa të kontrolluar dhe mund të të thotë të vërtetën. Këshilla e mirë nuk vendos në vendin tënd.
Një lutje e thjeshtë
Perëndi, Ti e sheh më qartë se unë vendin ku jam dhe rrugën që kam përpara. Më ndihmo të dalloj frikën nga e vërteta, zhurmën nga drejtimi dhe nxitimin nga hapi i duhur. Më jep urtësi për vendimin që kam përpara dhe guxim për të bërë atë që duhet të bëj sot. Nuk po të kërkoj të më tregosh çdo hollësi. Të kërkoj të më ndriçosh hapin e ardhshëm. Amen.
Merre këtë me vete
Mungesa e një harte të plotë nuk do të thotë se nuk ka rrugë.
Fakti që sot nuk e di saktësisht se çfarë dëshiron nga jeta nuk do të thotë se je vonë, se ke dështuar ose se gjithçka që ke bërë ka qenë e kotë.
Ndoshta nuk të duhet të vraposh më shpejt. Ndoshta të duhet të ndalosh, të shohësh ku je dhe të kërkosh drejtim për hapin e ardhshëm.
Nuk ke nevojë ta shohësh të gjithë rrugën për të filluar të ecësh në drejtimin e duhur.
Mund të të ndihmojmë edhe
Kam frikë të marr vendimin e gabuar. Ndihem sikur koha po ikën. Jam në një udhëkryq. Po e shtyj hapin tjetër.
Materiale të lidhura
Nëse dëshiron të flasësh me dikë, je i mirëpritur. Shko te kontakti.