Po sikur gjithçka të shkojë keq?
Mund të jesh duke kaluar një ditë krejt të zakonshme, kur papritur mendja të çon te diçka që mund të ndodhë nesër.
• Një problem në punë. • Një pagesë që po afrohet. • Një analizë mjekësore. • Një ndryshim në familje. • Një vendim që nuk mund ta shtysh më.
Ende nuk ka ndodhur asgjë përfundimtare. Por brenda teje, historia mund të ketë shkuar shumë më larg.
Mendja ka ndërtuar skenarin më të keq. Trupi ka filluar të reagojë sikur ai skenar ka ndodhur tashmë. Zemra rreh më shpejt. Gjumi largohet. Përqendrimi bëhet më i vështirë.
Dhe pyetja që përsëritet është: Po sikur gjithçka të shkojë keq?
Frika për të ardhmen ka një mënyrë të veçantë për ta sjellë të nesërmen brenda ditës së sotme. Ajo të bën të jetosh emocionalisht një ngjarje që ende nuk ka ndodhur.
Ku mund të jesh sot
Frika nga e ardhmja nuk shfaqet gjithmonë si panik. Ndonjëherë ajo duket si kujdes i tepruar, mendim i vazhdueshëm ose nevojë për të kontrolluar çdo hollësi.
Mund ta dallosh kur: • përfiton vazhdimisht përfundimin më të keq; • kërkon siguri të plotë përpara se të marrësh një vendim; • e ke të vështirë të flesh për shkak të asaj që mund të ndodhë; • kontrollon vazhdimisht lajmet, telefonin, analizat ose llogaritë; • një problem i vogël të duket si fillimi i një katastrofe; • përvoja e kaluar të bën të presësh që e njëjta gjë të ndodhë përsëri; • e shtyn një hap të nevojshëm, sepse ke frikë nga rezultatit; • përpiqesh të kontrollosh edhe gjëra që nuk varen nga ti.
Mund të jesh duke u kujdesur për një problem real. Por ndërkohë mendja jote mund të jetë duke ndërtuar rreth tij një histori që ende nuk është vërtetuar.
Prandaj pyetja nuk është vetëm: Çfarë mund të ndodhë?
Pyet edhe: Çfarë di me siguri dhe çfarë po më thotë frika se do të ndodhë?
Ajo që po ndodh jashtë dhe ajo që po ndërtohet brenda
Nga jashtë
Nga jashtë mund të kesh një situatë që kërkon vëmendje. Mund të jetë një vështirësi financiare, një problem shëndetësor, pasiguria në punë ose tension në familje. Frika nuk lind gjithmonë pa arsye. Ndonjëherë ka një problem të vërtetë përpara teje.
Nga brenda
Por brenda mund të ndodhë diçka tjetër: një mundësi po trajtohet si siguri; një lajm shqetësues po kthehet menjëherë në përfundimin më të keq; një përvojë e kaluar përdoret për të parashikuar të ardhmen; pasiguria po interpretohet si provë se gjithçka do të shkojë keq; dëshira për siguri po kthehet në nevojë për të kontrolluar gjithçka; frika po vendos se çfarë duhet të mendosh, të thuash dhe të bësh. Ndjenja e frikës është reale. Por përfundimi që ajo të sugjeron nuk është gjithmonë i vërtetë. Frika mund të të paralajmërojë se diçka kërkon vëmendje. Por nuk duhet të jetë zëri i vetëm që vendos se çfarë është e vërtetë dhe si duhet të veprosh.
Dëshmia reale
Kjo është një dëshmi e publikuar nga RRUGA. Ishte një ditë vere kur vajza 8-vjeçare e autorit të dëshmisë nuk ndihej mirë. Kishte temperaturë, të vjella dhe mungesë oreksi. Familja shkoi te mjeku dhe bëri analizat e gjakut. Kur erdhën rezultatet, më shumë se gjashtë ose shtatë parametra ishin jashtë kufijve normale dhe ishin shënuar me shkronja të trasha. Kur sheh rezultate të tilla për një fëmijë, është e vështirë të mos frikësohesh. Gjyshërit u alarmuan. Edhe babai u shqetësua, por këtë herë nuk reagoi në të njëjtën mënyrë si më parë. Nuk e mohoi atë që po shihte, por nuk e lejoj frikën ta çonte menjëherë te përfundimi më i keq. Familja ia tregoi rezultatet mjekes. Ajo dha udhëzimet përkatëse dhe kërkoj që analizat të përsëriteshin për të kuptuar më qartë çfarë po ndodhte. Ndërkohë, babai u lut. Ai nuk e dinte se çfarë do të tregonin analizat e ardhshme. Por vendosi t'ia sillte frikën e tij Perëndisë dhe të besonte ndërsa vazhdonte me hapin që kishte rekomanduar mjekja. Kur analizat u përsëritën, të gjithë parametrat rezultuan brenda kufijve normale. Ai i kontrolloi një nga një. Pastaj i kontrolloi përsëri. Ajo që më parë dukej alarmuese, tani ishte brenda normales. Për të, kjo nuk ishte vetëm një histori për rezultatet e analizave. Ishte një përvojë që po i mësonte të mos lejonte frikën të shkruante përfundimin përpara kohe. Lutja nuk e zëvendësoi kujdesin mjekësor. Familja u lut dhe njëkohësisht vazhdoi me kontrollin, udhëzimin e mjekes dhe përsëritjen e analizave. Besimi nuk kërkon të mohosh atë që po ndodh. Ai të ndihmon ta përbalosh situatën pa ia dorëzuar frikës gjithë mendjen dhe të ardhmen tënde.
Historia nga Bibla
Kjo është një histori nga Bibla, jo një dëshmi bashkëkohore. Te Marku 4:35–41, Jezusi dhe dishepujt po kalonin liqenin me një varkë. Gjatë udhëtitit filloi një stuhi e fortë. Valët goditnin varkën dhe uji kishte filluar të hynte brenda. Rreziku ishte real. Dishepujt nuk po imagjinonin erën, valët ose ujin. Disa prej tyre ishin peshkatarë dhe e kuptonin mirë se çfarë mund të ndodhte. Ndërkohë, Jezusi po flinte. Ata e zgjuan dhe e pyetën: Mësues, a nuk të intereson që po humbasim? Frika nuk po u tregonte vetëm se kishte një stuhi. Ajo po u tregonte edhe se ishin vetëm, se Jezusi nuk po kujdesej dhe se gjithçka do të përfundonte keq. Jezusi u ngrit, e qetësoi stuhinë dhe pastaj iu drejtua dishepujve. Ai nuk e mohoi rrezikun. Por stuhia nuk ishte e gjithë historia. Prania e Tij në varkë ishte një realitet po aq i vërtetë sa era dhe valët. Edhe ne mund të shohim një situatë reale dhe, nën ndikimin e frikës, të arrijmë në një përfundim që shkon përtej fakteve: Perëndia më ka harruar. Jam vetëm. Nuk do t'ia dal. Asgjë nuk do të ndryshojë. Kjo do të më shkatërrojë. Historia e dishepujve na kujton se prania e një stuhie nuk do të thotë se Perëndia nuk është i pranishëm.
Çfarë na ndihmon të kuptojmë Fjala
“Mos ki frikë, sepse unë jam me ty; mos u tremb, sepse unë jam Perëndia yt. Unë të forcoj, të ndihmoj dhe të mbaj me dorën e djathit të drejtësisë time.” Ky varg nuk thotë se nuk do të përballesh kurrë me diçka të vështirë. Ai të kujton se nuk do ta përballosh vetëm. Shpesh kërkojmë që Perëndia të na tregojë mençërore si do të përfundojë gjithçka. Por përgjigjja e parë mund të mos jetë një shpjegim i plotë. Mund të jetë prania e Tij: Unë jam me ty.
“Mos u shqetësoni për asgjë, por në çdo gjë ia parashtroni kërkesat tuaja Perëndisë me lutje, përgjërime dhe falënderim. Dhe paqja e Perëndisë, që tejkalon çdo zgjuarsi, do të ruajë zemrat dhe mendjet tuaja në Krishtin Jezus.” Këto vargje nuk thonë se duhet të pretendosh sikur problemi nuk ekziston. Ato tregojnë se çfarë mund të bësh me shqetësimin: mund ta sjellësh përpara Perëndisë. Mund t'i thuash çfarë po të frikëson, t'i kërkosh ndihmë dhe ta falënderosh për praninë e Tij. Paqja mund të fillojë ta ruajë mendjen ndërsa ti ende je duke pritur përgjigjen.
Jo çdo mendim duhet pranuar si e vërtetë. Mendja mund të prodhojë brenda pak sekondash mendime si: Do të humbas punën. Analizat do të jenë të këqija. Familja ime do të shpërbehet. Nuk do të kem mjaftueshëm. Do të dështoj përsëri. Fakti që një mendim të erdhë në mendje nuk do të thotë se ai është një parashikim i saktë. Mund ta ndalosh dhe ta shqyrtosh: A është ky një fakt? A është një mundësi? Apo është një përfundim që po ndërton frikën? Të shqyrtosh një mendim nuk do të thotë të mohosh realitetin. Do të thotë të mos lejosh që frika të paraqitet si e vërtetë pa u kontrolluar.
Fjalët e tua nuk duhet ta ushqejnë frikën. Ka ndryshim mes këtyre dy fjalive: Kjo situatë do të më shkatërrojë. Kjo situatë më shqetëson, por ende nuk e di përfundimin. Do të kërkoj ndihmë dhe do të bëj hapin e duhur. Fjalia e dytë nuk e mohon problemin. Ajo thotë të vërtetën pa i dhënë frikës autoritet mbi përfundimin. Fjalët nuk përdoren për të fshehur realitetin, por për të mos shpallur humbjen përpara se historia të ketë përfunduar.
Çfarë mund të bësh sot
- Emëro saktësisht atë që të frikëson. Mos shkruaj vetëm: Kam frikë nga e ardhmja. Plotëso këto fjali: Kam frikë se... Kur e emërton qartë frikën, mund ta shqyrtosh. Kur ajo mbetet vetëm si një re e paqartë mbi mendjen tënde, mund të duket më e madhe se ç'eshtë. • do të humbas punën; • nuk do të kem para të mjaftueshme; • analizat do të tregojnë diçka të rëndë; • do të marr vendimin e gabuar; • fëmijët e mi nuk do të jenë mirë; • do të mbetem vetëm; • do të dështoj përsëri.
- Ndaji faktet nga parashikimet. Merr një fletë dhe krijo tri pjesë: Çfarë ka ndodhur? Çfarë mund të ndodhë? Çfarë po më thotë frika se do të ndodhë patjetër? Ky dallim nuk e zgjidh menjëherë situatën. Por e ndalon frikën të përziejë faktet, mundësitë dhe skenaret në një histori të vetme.
- Gjej hapin e përgjegjshëm të sotëm. Nuk ke pse ta zgjidhësh sot gjithë të ardhmen. Pyet: Cili është hapi i duhur që mund të bëj tani? Hapi i vogël dhe i rregullt është më i dobishëm se dhjetë vendime të marra në panik. • të telefonosh mjekun; • të përsëritësh një analizë; • të kontrollosh buxhetin; • të kërkosh informacion të saktë; • të zhvillosh një bisedë të nevojshme; • të kërkosh këshillë profesionale; • të pushosh përpara se të marrësh një vendim.
- Ruaj atë që hyn në mendjen tënde. Nëse kontrollon vazhdimisht lajme negative, simptoma, parashikime dhe përfundime të frikshme, mendja do ta ketë më të vështirë të qetësohet. Informimi është i rëndësishëm. Por jo çdo informacion të ndihmon. Pyet nëse ajo që po lexon të ndihmon të veprosh me urtësi apo vetëm po e shton frikën. Vendos kufij ndaj zërave që ushqejnë panikun pa të ndihmuar të kuptosh ose të veprosh. Krijo hapësirë për Fjalën, lutjen, qetësinë dhe këshillën e mirë.
- Mos e mbaj frikën vetëm. Fol me një person të besuar. Mund të jetë një familjar, mik, pastor, këshillues, mjek ose profesionist i fushës që lidhet me situatën tënde. Zgjidh dikë që nuk e ushqen panikun, por as nuk e zvogëlon atë që po përjeton. Nëse frika ose ankthi vazhdojnë për një kohë të gjatë, pengojnë gjumin, punën, marrëdhënitet ose jetën e përditshme, kërkim i ndihmës profesionale është një hap i mençur dhe i përgjegjshëm. Besimi, mbështetja njerëzore dhe ndihma profesionale nuk duhet të vendosen kundër njëra-tjetrës.
Një lutje e thjeshtë
Perëndi, Ti e di çfarë po më frikëson dhe çfarë po ndërton mendja ime për të ardhmen. Më ndihmo të dalloj faktet nga parashikimet dhe të vërtetën nga zëri i frikës. Më jep paqe për atë që nuk mund ta kontrolloj, urtësi për atë që duhet të bëj dhe guxim për hapin që kam përgatara. Ruaje zemrën dhe mendjen time. Më kujto se nuk jam vetëm dhe se e ardhmja ime nuk duhet të shkruhet nga frika. Amen.
Merre këto me vete
Frika mund të të tregojë gjithçka që mund të shkojë keq. Por ajo nuk e njeh ende përfundimin.
Ti mund ta shohësh problemin pa e mohuar. Mund të kërkosh ndihmë pa u turpëruar. Mund të lutesh dhe njëkohësisht të veprosh me përgjegjësi.
Mund të mos e dish çfarë do të ndodhë nesër dhe përseri të bësh me urtësi atë që të takon sot.
Nuk ke nevojë ta jetosh sot të gjithë peshën e së nesërmes.
E ardhmja nuk duhet të shkruhet nga frika.
Mund të të ndihmojnë edhe
Nuk mund t'i ndaloj mendimet · Kam frikë të marr vendimin e gabuar · Mendoj gjithmonë skenarin më të keq · Nuk ndihem i sigurt
Materiale të lidhura
Nëse dëshiron të flasësh me dikë, je i mirëpritur. Shko te kontakti.