A po përballem me atë që di, apo me atë që kam frikë se mund të ndodhë?

Ndonjëherë frika fillon përpara diagnozës. Mjafton një analizë, një simptomë, një telefonatë nga mjeku ose një ekzaminim i planifikuar që mendja të shkojë te skenari më i keq.

Pret përgjigjen, por në mendje e ke dëgjuar tashmë lajmin. Kërkon në internet, krahason simptoma dhe lexon histori që të lënë edhe më të frikësuar.

Ndoshta mjeku nuk ka dhënë ende një përfundim. Por trupi yt reagon sikur gjithçka është vendosur. Nuk fle, nuk përqendrohesh dhe nuk di çfarë t’u thuash njerëzve të tu.

Frika është reale. Por frika nuk është gjithmonë fakt.

Besimi nuk do të thotë të pretendosh se nuk ke frikë. Do të thotë të mos lejosh që frika të shkruajë përfundimin përpara se të kesh informacionin e duhur.

Si duket kjo situatë në jetën e përditshme

• kërkon simptoma në internet për orë të tëra; • kontrollon trupin vazhdimisht; • pyet shumë njerëz për të njëjtën gjë, por nuk ndihesh i qetë; • mendon se çdo rezultat do të jetë më i keqi; • nuk dëgjon më qartë atë që thotë mjeku; • e fsheh frikën nga familja që të mos i shqetësosh; • nuk fle dhe imagjinon trajtime, operacione ose humbje; • e lidh një diagnozë të mundshme me gjithë vlerën dhe të ardhmen tënde;

Shqetësimi për shëndetin mund të bëhet aq i madh sa të marrë kontrollin e jetës. Kjo nuk do të thotë se simptomat nuk janë reale. Do të thotë se frika vetë ka nevojë për kujdes dhe ndihmë.

Fakti dhe skenari

Nga jashtë

Kur jemi të frikësuar, mendja shpesh e plotëson boshllëkun e informacionit me versionin më të rëndë.

Nga brenda

Fakti: kam një analizë për të bërë. Skenari: patjetër do të dalë diçka e rëndë. Fakti: mjeku kërkoi ekzaminime të tjera. Skenari: ai e di se kam një sëmundje të pashërueshme. Fakti: kam një simptomë. Skenari: kjo do të më ndryshojë gjithë jetën. Fakti: ende nuk kam përgjigje. Skenari: heshtja do të thotë se lajmi është i keq. Të ndash faktin nga skenari nuk do të thotë të mohosh rrezikun. Do të thotë të presësh informacionin e saktë dhe të mos jetosh sot brenda një të ardhmeje që ende nuk është konfirmuar.

Historia nga Bibla

Kjo është një histori nga Bibla, jo një dëshmi bashkëkohore. Hezekia mori një lajm të rëndë për shëndetin e tij. Ai nuk e fshehu dhimbjen dhe nuk u soll sikur lajmi nuk kishte rëndësi. Ai u kthye nga Perëndia dhe u lut. Situata nuk trajtohet si një formulë që duhet ta përsërisë çdo njeri për të marrë të njëjtin rezultat. Ajo tregon një njeri që e përballoi frikën në praninë e Perëndisë. Në historinë e tij shohim dy të vërteta së bashku: nevojën për shpresë dhe nevojën për t’u përballur me realitetin. “O ZOT, kujtohu tani se si kam ecur para teje me besnikëri dhe me zemër të plotë.” — 2 Mbretërve 20:3. Hezekia nuk e trajtoi frikën si turp. Ai e çoi atë te Perëndia dhe kërkoi mëshirë, drejtim dhe ndihmë. Referenca: 2 Mbretërve 20:1-6; Isaia 38.

Çfarë na ndihmon të kuptojmë Fjala

Çfarë mund të bësh tani

• Merr informacionin nga burimi i duhur. Mos e ndërto përfundimin nga kërkimet në internet ose nga tregimet e njerëzve të tjerë. Shkruaj çfarë di dhe çfarë duhet të pyesësh mjekun. Cili është qëllimi i analizës? Çfarë tregojnë realisht rezultatet? Cilat janë hapat e ardhshëm? Kur duhet të kontaktoj përsëri mjekun?
• Mos shko vetëm kur ke frikë. Nëse është e mundur, merr me vete një person të besuar. Frika e bën të vështirë të mbash mend çdo informacion. Kërko që personi të mbajë shënime; mos ki turp të kërkosh shpjegim me fjalë të thjeshta; pyet përsëri kur nuk e kupton; kërko mendim të dytë kur është e arsyeshme.
• Ndaji faktet nga hamendësimet. Krijo dy kolona: Çfarë është konfirmuar dhe Çfarë po imagjinoj. Kjo nuk e zhduk frikën, por e pengon të paraqitet si rezultat. Mos e quaj diagnozë atë që është vetëm simptomë; mos e quaj përfundim atë që është vetëm një mundësi; mos e mbaj një histori të internetit si provë për trupin tënd.
• Kujdesu për ankthin ndërsa pret. Pritja mund të jetë e rëndë. Vendos një kufi për kërkimet, fol me dikë dhe ruaj një ritëm bazë gjumi, ushqimi dhe lëvizjeje sipas gjendjes tënde. Cakto një kohë të kufizuar për informacion; mos kontrollo trupin pa pushim; lutu ose shkruaj atë që nuk mund ta kontrollosh; kërko profesionist të shëndetit mendor kur ankthi po të pushton.
• Ndiq trajtimin dhe mos ndrysho vetë. Besimi nuk është arsye për të ndërprerë ilaçet, për të shmangur ekzaminimet ose për të refuzuar ndihmën profesionale. Diskuto çdo ndryshim me mjekun. Mbaj shënim ilaçet dhe pyetjet; respekto udhëzimet e mjekut; kërko sqarim për efektet anësore; njofto familjen për mbështetjen që të duhet.

Një lutje e thjeshtë

“Perëndi, Ti e di frikën që kam për trupin dhe të ardhmen time. Më ndihmo të dalloj atë që di nga ajo që po imagjinoj. Më jep urtësi të kërkoj informacionin e duhur, guxim të ndjek trajtimin dhe paqe për të mos jetuar përpara kohe në skenarin më të keq. Më ruaj nga paniku dhe më jep njerëzit e duhur pranë meje. Amen.”

Merre këtë me vete

Frika është reale, por mund të na çojë të krijojmë në mendje një skenar të pakëndshëm që nuk është fakt.

Një analizë ose diagnozë nuk e përmbledh të gjithë vlerën dhe të ardhmen tënde.

Kërko Perëndinë, kërko informacion të saktë, ndiq ndihmën profesionale dhe bëj vetëm hapin që ke përpara sot.

Mos e lejo frikën të shkruajë përfundimin përpara se të kesh faktet.

Kur duhet të kërkosh ndihmë

Nëse ankthi për shëndetin po të merr pjesën më të madhe të ditës, po të pengon të flesh, të punosh ose të kujdesesh për veten, fol me mjekun ose një profesionist të shëndetit mendor. Kjo nuk do të thotë se po e imagjinon sëmundjen; do të thotë se edhe frika meriton kujdes.

Mos ndërprit ilaçe dhe mos ndrysho trajtim pa folur me mjekun. Nëse ke shenja të rënda fizike ose rrezik të menjëhershëm, kontakto 112 ose shko në urgjencën më të afërt.

Mund të të ndihmojnë edhe

Jam gjithmonë i lodhur · Nuk fle dot nga mendimet · Kam frikë nga e ardhmja · Nuk po gjej paqe

Materiale të lidhura

• Jam gjithmonë i lodhur