ΠΡΕΠΕΙ ΑΠΛΩΣ ΝΑ ΜΑΘΩ ΝΑ ΖΩ ΜΕ ΑΥΤΟ;
Όταν υποφέρεις πολύ καιρό, αλλά ακόμη πιστεύεις ότι μπορεί να υπάρχει άλλος δρόμος.
ΕΧΕΙΣ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΤΟ ΥΠΟΜΕΝΕΙΣ ΤΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΩΣΤΕ ΕΧΕΙΣ ΣΥΝΗΘΙΣΕΙ ΝΑ ΖΕΙΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥ;
Ίσως είναι ένας πόνος.
Μια κατάσταση που επιστρέφει ξανά και ξανά.
Ένα πρόβλημα που σε περιορίζει.
Κάτι που κάποτε προσπαθούσες συνεχώς να αλλάξεις.
Στην αρχή έψαχνες λύση.
Ζητούσες βοήθεια.
Σκεφτόσουν:
«Πρέπει να υπάρχει κάποιος τρόπος.»
Ύστερα πέρασαν μήνες.
Ίσως χρόνια.
Και σιγά σιγά άρχισες να λες:
«ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ ΜΟΥ.»
«ΕΤΣΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ.»
«ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΘΩ ΝΑ ΖΩ ΜΑΖΙ ΤΟΥ.»
Αλλά είναι αυτή η μόνη απάντηση;
ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ ΕΙΧΕ ΦΤΑΣΕΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ
Για χρόνια είχε έντονους πόνους στο στομάχι.
Όταν τον έπιαναν, μερικές φορές έμενε στο κρεβάτι μέχρι και δύο ημέρες.
Μάζευε τα γόνατά του.
Περίμενε να περάσει ο πόνος.
Το συρτάρι του ήταν γεμάτο φάρμακα.
Ακόμη και όταν ταξίδευε, τα φάρμακα πήγαιναν μαζί του.
Μετά από τόσο καιρό...
ο πόνος δεν ήταν πια απλώς ένα πρόβλημα.
ΕΙΧΕ ΓΙΝΕΙ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ.
Τον γνώριζε.
Τον περίμενε.
Και σιγά σιγά είχε μάθει να οργανώνει τη ζωή του γύρω από αυτόν.
ΓΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΙΧΕ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΝΥΧΤΕΣ
Υπήρχαν νύχτες που φοβόταν να κοιμηθεί.
Τον έπαιρνε ο ύπνος.
Ύστερα προσπαθούσε να ξυπνήσει.
Να κινηθεί.
Να αναπνεύσει.
Όταν ξυπνούσε, ήταν γεμάτος φόβο.
Μερικές φορές έμενε ξύπνιος μέχρι να ξημερώσει.
Και αυτό είχε συνεχιστεί για χρόνια.
Και είχε συμβεί κάτι πολύ ανθρώπινο:
αυτό που κάποτε πολεμούσε...
είχε αρχίσει σιγά σιγά να το δέχεται ως μέρος της ζωής του.
ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΔΕΝ ΤΟ ΑΠΟΔΕΧΤΗΚΕ ΑΠΛΩΣ
Εκείνο το βράδυ η κατάσταση άρχισε ξανά.
Ο ίδιος φόβος.
Η ίδια προσπάθεια να ξυπνήσει.
Η ίδια εμπειρία που τον ταλαιπωρούσε και παλιότερα.
Αλλά αυτή τη φορά αντέδρασε διαφορετικά.
Δεν παραδόθηκε απλώς στη σκέψη:
«Άρχισε πάλι.»
Φώναξε:
«ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ, ΔΙΑΒΟΛΕ, ΦΥΓΕ!»
Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, εκείνο το βράδυ βίωσε μια έντονη απελευθέρωση.
Αλλά για εκείνον, η απόδειξη δεν ήταν μόνο αυτό που ένιωσε εκείνη τη στιγμή.
Ήταν αυτό που συνέβη μετά.
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΑΠΟΔΕΧΤΕΙ ΓΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΔΕΝ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ
Πέρασαν μήνες.
Και σύμφωνα με τη μαρτυρία του:
εκείνος ο φόβος δεν επέστρεψε ξανά.
Και μαζί με αυτόν, μαρτυρεί ότι:
ΔΕΝ ΕΠΕΣΤΡΕΨΑΝ ΟΥΤΕ ΟΙ ΠΟΝΟΙ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ.
Ο ίδιος λέει ότι για χρόνια είχε συνηθίσει αυτά τα πράγματα.
Τα είχε δεχτεί ως μέρος της ζωής του.
Και αυτό γεννά μια πολύ σημαντική ερώτηση:
ΚΙ ΑΝ ΕΧΩ ΑΠΟΔΕΧΤΕΙ ΚΑΤΙ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΠΕΙΔΗ ΚΡΑΤΑΕΙ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ;
ΕΝΑΣ ΤΥΦΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΚΟΥΣΕ ΟΤΙ ΠΕΡΝΟΥΣΕ Ο ΙΗΣΟΥΣ
Δεν μπορούσε να δει.
Καθόταν δίπλα στον δρόμο.
Μια μέρα άκουσε τον θόρυβο του πλήθους.
Ρώτησε τι συνέβαινε.
Του είπαν:
«Περνά ο ΙΗΣΟΥΣ.»
Τότε άρχισε να φωνάζει:
«ΙΗΣΟΥ, ΕΛΕΗΣΕ ΜΕ!»
Ήθελε κάτι.
Και πίστευε ότι ο ΙΗΣΟΥΣ μπορούσε να τον βοηθήσει.
Δεν φώναζε χωρίς να ξέρει σε ποιον απευθύνεται.
Φώναζε στον ΙΗΣΟΥ.
ΤΟΥ ΕΙΠΑΝ: «ΣΩΠΑ»
Οι άνθρωποι μπροστά του τον επέπληξαν.
Του είπαν να σταματήσει.
Σκέψου το.
Δεν μπορούσε να δει.
Ο ΙΗΣΟΥΣ περνούσε.
Και οι άνθρωποι του έλεγαν:
«ΜΗ ΦΩΝΑΖΕΙΣ ΑΛΛΟ.»
Είχε δύο επιλογές.
Να ακούσει το πλήθος...
ή να συνεχίσει να ζητά τη βοήθεια που χρειαζόταν.
Τι έκανε;
ΔΕΝ ΣΩΠΑΣΕ
Η Βίβλος λέει ότι:
ΦΩΝΑΞΕ ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΑ.
Γιατί;
Όχι επειδή η φωνή του είχε μαγική δύναμη.
Όχι επειδή το να φωνάζει από μόνο του μπορούσε να τον θεραπεύσει.
Αλλά επειδή το πλήθος δεν ήταν εκείνο που μπορούσε να τον βοηθήσει.
Ήξερε σε ποιον απευθυνόταν:
ΣΤΟΝ ΙΗΣΟΥ.
Δεν έλεγε:
«Φωνάζω επειδή η φωνή μου έχει δύναμη.»
Ενεργούσε σαν να έλεγε:
«Ο ΙΗΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ.
ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΩ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ.»
— Λουκάς 18:35–43 / Μάρκος 10:46–52
Ύστερα συνέβη κάτι.
«ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ;»
Ο ΙΗΣΟΥΣ τον κάλεσε.
Και τον ρώτησε:
«ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ;»
Ο άνθρωπος δεν έδωσε μια μεγάλη απάντηση.
Δεν είπε:
«Ό,τι νομίζεις Εσύ.»
Ήξερε ακριβώς τι ζητούσε.
Είπε:
«ΚΥΡΙΕ, ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΩ.»
Είχε έρθει ζητώντας θεραπεία.
Και δεν εγκατέλειψε το αίτημά του.
ΕΙΔΕ
Ο ΙΗΣΟΥΣ τον θεράπευσε.
Και άρχισε να βλέπει.
Δες ολόκληρη την ιστορία:
είχε ένα πραγματικό πρόβλημα.
άκουσε ότι ο ΙΗΣΟΥΣ ήταν εκεί.
ζήτησε βοήθεια.
οι άνθρωποι του είπαν να σωπάσει.
εκείνος ζήτησε ακόμη πιο έντονα.
ο ΙΗΣΟΥΣ σταμάτησε.
τον ρώτησε τι ήθελε.
εκείνος το είπε καθαρά.
και έλαβε τη θεραπεία που ζητούσε.
Και αυτό μας φέρνει σε μια πολύ προσωπική ερώτηση:
ΠΟΙΟΣ ΣΟΥ ΛΕΕΙ ΝΑ ΣΩΠΑΣΕΙΣ;
«ΜΑΘΕ ΝΑ ΖΕΙΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥ»
Ίσως δεν υπάρχει ένα πραγματικό πλήθος.
Μπορεί να είναι μια σκέψη:
«Το έχεις τόσα χρόνια.»
«Τι περιμένεις ακόμη;»
«Το δοκίμασες.»
«Δεν άλλαξε.»
«Μάθε να ζεις μαζί του.»
Ίσως να έχεις αρχίσει να τα λες κι εσύ στον εαυτό σου.
Και εδώ χρειάζεται να ξεχωρίσουμε κάτι πολύ σημαντικό.
Η επιμονή δεν σημαίνει ότι αρνείσαι την πραγματικότητα.
Δεν σημαίνει ότι προσποιείσαι πως δεν πονάς.
Δεν σημαίνει ότι δεν πηγαίνεις στον γιατρό.
Δεν σημαίνει ότι δεν κάνεις εξετάσεις.
Δεν σημαίνει ότι εγκαταλείπεις τη θεραπεία που σου έχει προταθεί.
Σημαίνει:
ΔΕΝ ΘΑ ΚΛΕΙΣΩ ΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΠΕΙΔΗ ΠΕΡΑΣΕ ΠΟΛΥΣ ΚΑΙΡΟΣ.
ΠΕΣ ΚΑΘΑΡΑ ΤΙ ΖΗΤΑΣ
Ο ΙΗΣΟΥΣ ρώτησε τον τυφλό:
«Τι θέλεις;»
Εκείνος είπε:
«Θέλω να δω.»
Όχι:
«Κάνε κάτι.»
Όχι μόνο:
«Εσύ ξέρεις.»
Αλλά καθαρά:
«ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΩ.»
Κι εσύ μπορείς να πεις καθαρά στον ΠΑΤΕΡΑ:
«ΠΑΤΕΡΑ, αυτό είναι που περνάω.
Ξέρεις πόσο καιρό κρατά.
Αυτό είναι που θέλω να αλλάξει.
Σου ζητώ βοήθεια.
Σου ζητώ θεραπεία.»
Δεν χρειάζεσαι περίπλοκα λόγια.
Πες καθαρά αυτό που ζητάς.
Και μη νομίζεις ότι μια ειλικρινής προσευχή σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτε άλλο.
Συνέχισε να ζητάς βοήθεια.
Συνέχισε να προχωράς.
Συνέχισε να κάνεις όσα χρειάζεται για την υγεία σου.
Και συνέχισε να μιλάς με τον Θεό.
ΤΟ ΠΛΗΘΟΣ ΔΕΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΤΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΖΗΤΗΣΕΙ
Αυτό είναι το σημείο που πρέπει να μείνει.
Το πλήθος του είπε:
«Σώπα.»
Αλλά το πλήθος δεν ήταν ο ΙΗΣΟΥΣ.
Οι άνθρωποι γύρω του δεν αποφάσισαν τι μπορούσε να ζητήσει από τον ΙΗΣΟΥ.
Εκείνος συνέχισε.
Όχι επειδή ήταν πεισματάρης.
Όχι επειδή πίστευε ότι αν φωνάξει αρκετά θα εξαναγκάσει ένα αποτέλεσμα.
Αλλά επειδή:
ΗΞΕΡΕ ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΑΠΕΥΘΥΝΟΤΑΝ.
Και εδώ η ερώτηση γίνεται μεγαλύτερη από τον ίδιο τον πόνο:
ΓΝΩΡΙΖΩ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΖΗΤΩ ΒΟΗΘΕΙΑ;
ΞΕΚΙΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ
Ο τυφλός δεν φώναξε μια φόρμουλα.
Φώναξε τον ΙΗΣΟΥ.
Ο άνθρωπος της μαρτυρίας, μετά από χρόνια φόβου και πόνου, επικαλέστηκε το όνομα του ΙΗΣΟΥ.
Και σύμφωνα με τη μαρτυρία του, μετά από εκείνη τη νύχτα δεν επέστρεψαν ούτε εκείνος ο φόβος ούτε οι πόνοι στο στομάχι.
Γι’ αυτό αυτή η διαδρομή δεν τελειώνει μόνο με:
«Επίμενε περισσότερο.»
Ούτε με:
«Φώναξε πιο δυνατά.»
Τελειώνει με κάτι πολύ πιο σημαντικό:
ΓΝΩΡΙΣΕ ΕΚΕΙΝΟΝ ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΠΗΓΑΙΝΕΙΣ.
Γιατί η επιμονή δεν είναι το κέντρο.
Ο ΙΗΣΟΥΣ είναι το κέντρο.
Ο ΙΗΣΟΥΣ είπε:
«Εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια και η ζωή· κανείς δεν έρχεται στον ΠΑΤΕΡΑ παρά μόνο μέσω εμού.»
Αν θέλεις να γνωρίσεις τον Θεό...
αν θέλεις να πλησιάσεις τον ΠΑΤΕΡΑ...
η αρχή είναι ο ΙΗΣΟΥΣ.
Δεν είναι τα λόγια μιας φόρμουλας αυτά που σε σώζουν.
Σημασία έχει ότι έρχεσαι στον ΙΗΣΟΥ με πίστη και ειλικρίνεια.
ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ
Μπορείς να πεις:
ΠΑΤΕΡΑ,
Έρχομαι σε Σένα όπως ακριβώς είμαι.
Πιστεύω στον ΙΗΣΟΥ.
Πιστεύω ότι Αυτός είναι ο Δρόμος προς Εσένα και ο Σωτήρας μου.
Συγχώρεσέ με για τις αμαρτίες μου.
Σήμερα δέχομαι τον ΙΗΣΟΥ ως Κύριο και Σωτήρα της ζωής μου.
Φέρε με κοντά Σου.
Μάθε με να Σε γνωρίζω και να περπατώ μαζί Σου.
Θέλω να αρχίσω μια νέα ζωή μαζί Σου.
Στο όνομα του ΙΗΣΟΥ. Αμήν.
ΜΗ ΣΩΠΑΣΕΙΣ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΠΕΙΔΗ ΠΕΡΙΜΕΝΕΣ ΠΟΛΥ
Σκέψου ξανά αυτό που σε έφερε εδώ.
Ίσως το έχεις μήνες.
Ίσως χρόνια.
Ίσως έχεις ήδη οργανώσει τη ζωή σου γύρω από αυτό.
Ο άνθρωπος της μαρτυρίας είχε πόνους στο στομάχι που μερικές φορές τον κρατούσαν στο κρεβάτι μέχρι και δύο ημέρες.
Με τον καιρό, αυτά είχαν γίνει σχεδόν φυσιολογικά για εκείνον.
Ο τυφλός είχε ζήσει χωρίς να βλέπει.
Αλλά όταν άκουσε ότι περνούσε ο ΙΗΣΟΥΣ...
ΦΩΝΑΞΕ.
Το πλήθος του είπε:
«ΣΩΠΑ.»
Εκείνος:
ΦΩΝΑΞΕ ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΑ.
Ύστερα ο ΙΗΣΟΥΣ τον ρώτησε:
«ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ;»
Και εκείνος είπε:
«ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΩ.»
Γι' αυτό η ερώτηση για σένα δεν είναι μόνο:
«Πόσο καιρό το έχω αυτό;»
Ρώτησε επίσης:
«ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΤΗΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ;»
Πες το καθαρά.
Προσευχήσου.
Ζήτησε τη βοήθεια που χρειάζεσαι.
Πήγαινε στον γιατρό όταν χρειάζεται.
Κάνε τις εξετάσεις που χρειάζονται.
Ακολούθησε τη φροντίδα που σου έχει συσταθεί.
Αλλά μην αφήσεις τον χρόνο...
την κούραση...
την απογοήτευση...
ή άλλες φωνές...
να κάνουν το αίτημά σου να σωπάσει.
Γιατί το μάθημα του τυφλού δεν είναι:
«Φώναξε και είναι σίγουρο ότι θα πάρεις όλα όσα ζητάς.»
Είναι πολύ πιο καθαρό:
ΔΕΝ ΑΦΗΣΕ ΤΟ ΠΛΗΘΟΣ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ΠΟΤΕ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΑΨΕΙ ΝΑ ΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΙΗΣΟΥ.
Και αυτή είναι η καρδιά αυτού του journey:
ΜΗΝ ΑΦΗΣΕΙΣ ΤΗ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑ ΝΑ ΣΕ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΜΗ ΖΗΤΑΣ ΠΙΑ.
Ίσως ακόμη δεν γνωρίζεις πώς θα τελειώσει η δική σου ιστορία.
Αλλά ο χρόνος που πέρασε δεν είναι λόγος να σταματήσεις να έρχεσαι στον ΙΗΣΟΥ.