Πριν αλλάξει κάτι
Ήταν Ιούλιος.
Όπως κάθε μέρα, είχα την τσάντα του υπολογιστή στην πλάτη μου και πήγαινα στην τράπεζα.
Για χρόνια, αυτή η τσάντα ήταν πάντα μαζί μου.
Είχε γίνει μέρος της δουλειάς, των μετακινήσεών μου, της ζωής μου.
Αλλά και η πλάτη μου γνώριζε πολύ καλά αυτή την τσάντα.
Κάθε φορά που την κρατούσα για μερικές ώρες, άρχιζε ο πόνος.
Μερικές φορές γινόταν τόσο δυνατός, που ο μόνος τρόπος να τον ηρεμήσω ήταν να μην κρατήσω την τσάντα για μερικές μέρες.
Εκείνη την ημέρα, μόλις μπήκα στην τράπεζα, έβγαλα την τσάντα από την πλάτη μου και κάθισα να περιμένω.
Αλλά ο πόνος ήταν εκεί.
Και ήταν πολύ δυνατός.
Θυμάμαι ότι, κάποια στιγμή, ήμουν τόσο εκνευρισμένος από αυτόν τον πόνο, που σχεδόν φώναξα.
Μετά ηρέμησα.
Δεν ξέρω γιατί, αλλά εκείνη τη στιγμή δεν έκανα τίποτα από αυτά που έκανα συνήθως.
Απλώς είπα χαμηλόφωνα:
«Πόνος στην πλάτη, στο όνομα του Ιησού, εξαφανίσου τώρα.»
Και, εκείνη τη στιγμή…
Ο πόνος εξαφανίστηκε.
Σαν κάποιος να τον είχε κλείσει με έναν διακόπτη.
Έμεινα άφωνος.
Δεν μπορούσα να το πιστέψω.
Κίνησα την πλάτη μου.
Ίσιωσα.
Έσκυψα.
Την κίνησα ξανά.
Έψαχνα τον πόνο.
Αλλά δεν ήταν πια εκεί.
Έμεινα για μερικά λεπτά έτσι, προσπαθώντας να καταλάβω τι είχε μόλις συμβεί.
Και οι λέξεις μου βγήκαν αυθόρμητα:
«Ουάου… Ω Θεέ μου… ήταν τόσο απλό;»
Μια πρόταση.
Μόνο μια πρόταση.
Και αυτός ο πόνος, που τον γνώριζα τόσα χρόνια, δεν υπήρχε πια.
Όταν βγήκα από την τράπεζα, ήμουν γεμάτος με μια χαρά που ακόμα δεν μπορώ να εξηγήσω καλά.
Περπατούσα στον δρόμο και απλώς ευχαριστούσα τον Θεό.
Αλλά, μαζί με τη χαρά, άρχισε να μου έρχεται και μια άλλη σκέψη.
Αν αυτό ήταν δυνατό…
Γιατί ζούσα τόσο καιρό νομίζοντας ότι αυτός ο πόνος ήταν απλώς κάτι με το οποίο έπρεπε να συνηθίσω;
Ίσως αυτό ήταν που με άγγιξε περισσότερο.
Όχι μόνο ο πόνος είχε φύγει.
Αλλά ξαφνικά έβλεπα διαφορετικά κάτι που είχα αποδεχτεί για χρόνια.
Και εκεί ξεκίνησε για μένα μια νέα αναζήτηση.
Γιατί μερικές φορές δεν είναι μόνο το πρόβλημα που πρέπει να λυθεί.
Μερικές φορές πρέπει να σταματήσουμε και να αναρωτηθούμε:
«Τι θα γινόταν αν υπάρχουν πράγματα στη ζωή μου που τα έχω αποδεχτεί ως αναπόφευκτα, απλώς επειδή τα έχω συνηθίσει;»
Αυτό άρχισα να ανακαλύπτω.
Όχι μια απάντηση για όλα.
Απλώς μια πόρτα που άνοιξε.
Και πίσω από αυτή την πόρτα υπήρχαν πολλά περισσότερα να ανακαλύψουν.
Πού μπορείς να συνεχίσεις
ΚΑΤΑΝΟΗΣΕ ΤΟΝ ΛΟΓΟ → Πώς λειτουργεί η Βασιλεία;