KAM GABUAR. ÇFARË BËJ TANI?

Kur do ta ktheje pas, por nuk mundesh.

KE BËRË DIÇKA QË DO TË DOJE TA KTHEJE PAS?

Ndoshta the diçka që nuk duhej.

Ndoshta bëre një zgjedhje të gabuar.

Ndoshta lëndove dikë.

Ndoshta e dije se nuk duhej ta bëje...

por e bëre.

Dhe tani mendja kthehet vazhdimisht tek ajo që ndodhi.

Mendon:

“Pse e bëra?”

“Pse nuk veprova ndryshe?”

“Si mund ta ndreq?”

Dhe pyetja bëhet:

ÇFARË BËJ TANI?

PO SIKUR GABIMI TË MOS JETË FUNDI?

Kur bëjmë një gabim, mendja mund të thotë:

“E prisha.”

“Tani është vonë.”

“Nuk mund ta kthej më pas.”

Dhe është e vërtetë:

ka gjëra që nuk mund t'i zhbësh.

Por kjo nuk do të thotë se historia jote duhet të mbarojë aty.

Në Bibël ka një njeri që bëri një gabim shumë të madh.

Ai ishte shumë pranë JEZUSIT.

Dhe pikërisht në një nga momentet më të vështira...

tha se nuk e njihte.

ISHTE PJETRI

Pjetri ishte një nga dishepujt më të afërt të JEZUSIT.

Ai i kishte thënë JEZUSIT se do të qëndronte me Të.

Por atë natë u frikësua.

Kur njerëzit e pyetën nëse ishte me JEZUSIN...

Pjetri tha:

“Nuk e njoh.”

Dhe nuk e tha vetëm një herë.

E tha tri herë.

Pastaj kuptoi çfarë kishte bërë.

AI U THYE

Kur Pjetri e kuptoi çfarë kishte bërë...

doli jashtë.

Dhe qau.

Nuk mund ta zhbënte atë që kishte thënë.

Nuk mund ta kthente natën pas.

Gabimi kishte ndodhur.

Kjo është pjesa që shumë njerëz e njohin:

“E BËRA.

TANI NUK MUND TA KTHEJ PAS.”

Por historia e Pjetrit nuk mbaroi aty.

JEZUSI NUK E LA PJETRIN TEK GABIMI I TIJ

Pas ringjalljes, JEZUSI u takua përsëri me Pjetrin.

Nuk e trajtoi sikur gjithçka kishte mbaruar.

Nuk i tha:

“Më zhgënjeve. Ik.”

JEZUSI foli me të.

E pyeti:

“A më do?”

Dhe më pas i dha përsëri një përgjegjësi.

Pra:

Pjetri bëri një gabim të madh.

E kuptoi.

U pendua.

Dhe JEZUSI nuk e la tek gabimi i tij.

GABIMI YT NUK KA PSE TË JETË FJALA E FUNDIT

Nuk mund ta ndryshosh atë që ka ndodhur.

Por mund të vendosësh çfarë bën tani.

Mund ta fshehësh.

Mund të pretendosh se nuk ndodhi.

Mund të fajësosh dikë tjetër.

Mund të ikësh prej saj.

Ose mund të fillosh aty ku fillon çdo rikthim i vërtetë:

TA PRANOSH.

Jo:

“E bëra, por në të vërtetë nuk ishte faji im.”

Por:

“Po.

E bëra.”

Ky është fillimi.

NËSE KE GABUAR, FILLIMI ËSHTË E VËRTETA

Nëse ke lënduar dikë...

pranoje.

Nëse ke bërë diçka të gabuar...

mos e zbukuro.

Nëse ke gënjyer...

mos e quaj ndryshe.

Nëse mund të ndreqësh një pjesë të dëmit...

bëje.

Nëse duhet t'i kërkosh dikujt falje...

kërkoji falje.

Sepse pendimi nuk fillon duke u fshehur.

Fillon duke dalë tek e vërteta.

POR KA EDHE NJË PJESË TJETËR

Ndonjëherë gabimi yt nuk ka prekur vetëm një njeri tjetër.

Ka prekur edhe marrëdhënien tënde me Perëndinë.

Dhe ka raste kur duhet të thuash edhe:

“PERËNDI, KAM GABUAR.”

Jo për ta zbukuruar.

Jo për ta justifikuar.

Por për ta sjellë tek Ai ashtu siç është.

A MUND TË MË FALË PERËNDIA?

Po.

Pjetri kishte mohuar JEZUSIN.

Por JEZUSI e priti përsëri.

Kjo nuk do të thotë se ajo që bëri Pjetri nuk kishte rëndësi.

Kishte.

Do të thotë se gabimi i tij nuk ishte fundi i marrëdhënies së tij me JEZUSIN.

Dhe kjo na tregon diçka shumë të rëndësishme:

FALJA ËSHTË MË E MADHE SE GABIMI.

Kur e pranon gabimin...

pendohesh...

dhe kthehesh tek Perëndia...

nuk ke pse ta kalosh gjithë jetën duke u fshehur prej Tij.

Por si vijmë tek Perëndia?

JEZUSI ËSHTË RRUGA E KTHIMIT

JEZUSI nuk erdhi vetëm për njerëzit që nuk kishin bërë gabime.

Po të ishte kështu...

askush nuk do të kishte shpresë.

Ai erdhi pikërisht sepse njeriu ishte larguar nga Perëndia.

Dhe JEZUSI tha:

“Unë jam udha, e vërteta dhe jeta; askush nuk vjen tek ATI përveçse nëpërmjet meje.”

Pra, nëse mendon:

“Kam gabuar shumë.”

pyetja nuk është:

“A jam mjaftueshëm i mirë për t'u kthyer?”

Pyetja është:

“A DUA TË KTHEHEM?”

MOS U MUNDO TA PASTROSH VETEN PARA SE TË VISH

Ndoshta mendon:

“Duhet ta rregulloj jetën time fillimisht.”

“Pastaj do të vij tek Perëndia.”

Jo.

Pjetri nuk e rregulloi fillimisht të shkuarën dhe pastaj u kthye tek JEZUSI.

Ai nuk mund ta ndryshonte atë që kishte ndodhur.

Ai u kthye tek JEZUSI ashtu siç ishte.

Edhe ti mund të vish tek Perëndia duke thënë të vërtetën:

“Kam gabuar.”

“Nuk dua të vazhdoj kështu.”

“Kam nevojë për falje.”

“Kam nevojë të ndryshoj drejtim.”

PENDIMI NUK ËSHTË VETËM TË NDIHESH KEQ

Mund të qash.

Mund të ndihesh fajtor.

Mund ta mendosh gabimin gjithë natën.

Mund ta dënosh veten përsëri dhe përsëri.

Por vetëm të ndihesh keq nuk e ndryshon drejtimin.

Pendimi fillon kur e pranon të vërtetën dhe thua:

“NUK DUA TË VAZHDOJ NË KËTË RRUGË.”

Pastaj kthehesh.

Pjetri nuk mbeti vetëm tek lotët.

Ai u kthye tek JEZUSI.

Pendimi nuk është vetëm:

“Më vjen keq.”

Është edhe:

“Dua të ndryshoj drejtim.”

FILLO TEK JEZUSI

Nëse dëshiron të kthehesh tek Krijuesi...

nëse dëshiron falje...

nëse dëshiron një fillim të ri...

fillimi është JEZUSI.

Jo një listë rregullash.

Jo një listë veprash.

Jo përpjekja për t'i provuar Perëndisë se tani je “më i mirë”.

JEZUSI.

Nuk ke nevojë ta fshehësh atë që ke bërë për të ardhur tek Ai.

Vjen duke thënë të vërtetën.

Dhe nëse këtë e dëshiron me të vërtetë, mund t'ia thuash ATIT.

NJË LUTJE E THJESHTË

Nuk janë fjalët e një formule ato që të shpëtojnë.

Nuk janë fjalët perfekte.

Rëndësi ka që po vjen tek JEZUSI me besim dhe sinqeritet.

Nëse e ke kuptuar se ke nevojë të kthehesh tek Perëndia dhe dëshiron t'i besosh JEZUSIT, mund t'ia thuash ATIT me fjalët e tua.

Mund të thuash:

AT,

Unë vij tek Ti ashtu siç jam.

Kam gabuar dhe kam nevojë për faljen Tënde.

Besoj në JEZUSIN.

Besoj se Ai është Rruga drejt Teje dhe Shpëtimtari im.

Më fal për mëkatet e mia.

Sot e pranoj JEZUSIN si Zotin dhe Shpëtimtarin e jetës sime.

Më afro pranë Teje.

Më mëso të të njoh dhe të ec me Ty.

Më ndihmo të largohem nga ajo që është e gabuar dhe të ec në atë që është e drejtë.

Dua të filloj një jetë të re me Ty.

Në emrin e JEZUSIT. Amen.

TANI SHIKO ÇFARË MUND TË NDREQËSH

Falja nuk do të thotë:

“Bëj sikur asgjë nuk ndodhi.”

Tani pyet veten:

A kam dikë të cilit duhet t'i kërkoj falje?

A kam diçka që duhet ta kthej?

A kam thënë një gënjeshtër që duhet ta korrigjoj?

A kam shkaktuar një dëm që mund ta riparoj?

A ka diçka të gabuar që duhet ta ndaloj?

Nëse ka diçka të drejtë që mund të bësh tani...

BËJE.

Pendimi nuk është vetëm fjalë.

Kur mundesh, ai shihet edhe në mënyrën si vepron më pas.

Por ka edhe diçka që nuk duhet të bësh:

mos u përpiq të paguash gjithë jetën për një gabim që ia ke rrëfyer Perëndisë me pendim të vërtetë.

Përgjegjësia nuk është e njëjta gjë me të jetuarit përgjithmonë nën dënim.

MOS E LËR GABIMIN TË BËHET IDENTITETI YT

Pjetri bëri një gabim të madh.

Por historia e tij nuk mbaroi me:

“Njeriu që mohoi JEZUSIN.”

Historia vazhdoi.

JEZUSI e riktheu.

Pjetri vazhdoi përpara.

Gabimi ishte pjesë e historisë së tij.

Por nuk ishte fundi i saj.

Edhe ti mund të kesh bërë diçka që sot të dhemb.

Pranoje.

Pendohu.

Kërko falje.

Ndreq atë që mund të ndreqësh.

Kthehu tek Perëndia.

Dhe pastaj mos u zgjo çdo ditë duke i thënë vetes: