A po kërkoj vetëm një përgjigje, apo po kërkoj të kuptoj drejtimin tim?

Ke dërguar aplikime. Ke kontrolluar emailin. Ke pritur telefonata që nuk erdhën. Ndoshta ke shkuar në intervista dhe je kthyer me një përgjigje të shkurtër: “Do t’ju njoftojmë.”

Pas disa javësh ose muajsh, kërkimi i punës nuk ndihet më si një proces. Ndihet si një gjykim për vlerën tënde.

Mund të fillosh të mendosh: “Ndoshta nuk jam mjaftueshëm i mirë. Ndoshta jam vonë. Ndoshta nuk do të më zgjedhë askush.”

Por një refuzim është një ngjarje. Nuk është një përkufizim i identitetit tënd.

Ndonjëherë nuk të duhet të aplikosh më shumë në të njëjtën mënyrë. Të duhet të ndalosh, të shohësh çfarë po ndodh dhe të ndryshosh hapin.

Si duket kjo situatë në jetën e përditshme

• dërgon të njëjtin CV në çdo vend pune; • aplikon pa e lexuar mirë çfarë kërkon pozicioni; • pret vetëm njoftimet online dhe nuk flet me njerëz të fushës; • e humb ritmin pas disa refuzimeve; • e krahason veten me dikë që duket sikur po ecën më shpejt; • ke aftësi, por nuk di si t’i shpjegosh në mënyrë të qartë; • pranon çdo ofertë nga frika se nuk do të vijë tjetër; • e sheh periudhën pa punë si humbje kohe dhe jo si një periudhë përgatitjeje;

Papunësia prek të ardhurat, por prek edhe ritmin e ditës, marrëdhëniet, vetëbesimin dhe mënyrën si e imagjinon të ardhmen.

Refuzimi jashtë dhe zëri brenda

Nga jashtë

Kur një kompani nuk të zgjedh, arsyeja mund të jetë përvoja, koha, një kandidat tjetër, buxheti ose përputhja e dobët me rolin.

Nga brenda

Por mendja shpesh e përkthen në një fjali më të rëndë: “Nuk vlej.” Fakti: nuk mora përgjigje. Përfundimi: askush nuk më do. Fakti: nuk kisha gjithë përvojën e kërkuar. Përfundimi: nuk mund të mësoj asgjë të re. Fakti: kjo intervistë nuk funksionoi. Përfundimi: çdo intervistë do të dështojë. Fakti: nuk e di drejtimin. Përfundimi: nuk kam të ardhme. Të ndash faktin nga frika nuk do të thotë të mohosh vështirësinë. Do të thotë të mos e kthesh një moment në një dënim për gjithë jetën.

Historia nga Bibla

Kjo është një histori nga Bibla, jo një dëshmi bashkëkohore. Jozefi u tradhtua nga vëllezërit, u shit si skllav dhe humbi jetën që njihte. Më vonë punoi në shtëpinë e Potifarit, por u burgos padrejtësisht. Në burg, ai nuk kishte titullin që ëndërronte dhe nuk e dinte kur do të ndryshonte situata. Megjithatë, vazhdoi të ishte i besueshëm në përgjegjësitë që kishte. Aftësia e tij për të kuptuar ëndrrat dhe për të propozuar një plan u bë e dukshme vetëm kur erdhi mundësia përpara faraonit. Përgatitja e tij kishte ndodhur në vende ku askush nuk mendonte se po ndërtohej e ardhmja. “A nuk janë interpretimet e Perëndisë? Më tregoni, ju lutem, ëndrrën tuaj.” — Zanafilla 40:8. Historia e Jozefit nuk thotë se çdo periudhë papunësie zgjat për një arsye të fshehtë. Ajo na kujton se vlera dhe përgatitja nuk zhduken vetëm sepse një mundësi ende nuk është hapur. Referenca: Zanafilla 39-41.

Çfarë na ndihmon të kuptojmë Fjala

Çfarë mund të bësh këtë javë

• Rishiko mënyrën si po kërkon. Mos e mat vetëm numrin e aplikimeve. Shiko cilësinë dhe përputhjen e tyre. A po aplikoj për role që lidhen me aftësitë e mia? A e përshtas CV-në për pozicionin? A e shpjegoj qartë çfarë mund të sjell? A po kërkoj edhe përmes kontakteve dhe bisedave?
• Zgjidh një aftësi për ta forcuar. Nuk ke pse të mësosh gjithçka. Zgjidh një aftësi që kërkohet në fushën ku dëshiron të punosh dhe krijo një plan të vogël praktik. Cakto kohë të rregullt për të mësuar; krijo një shembull pune ose portofol; kërko dikë të të japë koment të sinqertë; shëno përparimin, edhe kur është i vogël.
• Fol me njerëz, jo vetëm me formularë. Shumë mundësi nuk shfaqen si njoftime publike. Fol me ish-kolegë, profesionistë, miq dhe njerëz të fushës. Pyet për realitetin e punës; kërko këshillë, jo vetëm rekomandim; trego qartë çfarë po kërkon; falënderoji edhe kur nuk kanë një mundësi.
• Përgatitu për intervistën dhe refuzimin. Pas çdo bisede pyet çfarë mësove. Nëse është e mundur, kërko një koment të shkurtër. Shkruaj përgjigjet për pyetjet kryesore; përgatit shembuj konkretë nga puna jote; mos u përgjigj nga dëshpërimi; mos e trajto një refuzim si vendim përfundimtar mbi vlerën tënde.
• Vendos një ritëm që mund ta mbash. Kërkimi i punës pa ritëm të lodh. Cakto kohë për aplikime, mësim, kontakte dhe pushim. Zgjidh një objektiv të arsyeshëm për javën; mbaj shënim aplikimet dhe ndjekjet; mos e mat gjithë ditën me përgjigjen e një emaili; rishiko planin çdo javë dhe ndrysho strategjinë kur duhet.

Një lutje e thjeshtë

“Perëndi, më ndihmo të mos e mas vlerën time me një përgjigje pune. Më jep urtësi të shoh aftësitë që kam dhe guxim të zhvilloj ato që më mungojnë. Drejto hapat e mi, më jep durim gjatë pritjes dhe më ndihmo të jem i besueshëm në atë që kam përpara sot. Më ruaj nga paniku dhe më udhëhiq te njerëzit dhe mundësitë e duhura. Amen.”

Merre këtë me vete

Fakti që nuk po gjen punë sot nuk do të thotë se nuk ke vlerë.

Një periudhë pritjeje mund të bëhet periudhë përgatitjeje, nëse e përdor me drejtim.

Rishiko mënyrën si kërkon, forco një aftësi, fol me njerëz dhe bëj hapin tjetër.

Nuk ke nevojë ta shohësh të gjithë rrugën e karrierës për të bërë hapin e duhur sot.

Kur duhet të kërkosh ndihmë

Nëse papunësia po sjell borxhe të rënda, kërko këshillë nga profesionistë financiarë. Nëse po përjeton dëshpërim, ankth të fortë, izolim ose mendime për vetëlëndim, fol menjëherë me një profesionist të shëndetit mendor, një person të besuar dhe, në rrezik të menjëhershëm, kontakto 112.

Mund të të ndihmojnë edhe

Nuk po ia dal me paratë · Kam frikë të marr vendimin e gabuar · Dua të filloj diçka të re · Ndihem sikur koha po ikën

Materiale të lidhura

• Nuk po ia dal me paratë