Πριν αλλάξει κάτι
Έψαχνα έναν χώρο για να στήσω ένα showroom για την δραστηριότητα της εταιρείας.
Είχα κανονίσει ένα ραντεβού με ένα άτομο, με το οποίο συζητούσαμε την πιθανότητα συνεργασίας.
Αν όλα πήγαιναν καλά, έπρεπε να βρούμε έναν χώρο όπου οι άνθρωποι θα μπορούσαν να έρχονται και να βλέπουν από κοντά τα προϊόντα και τις λύσεις που προσφέραμε.
Αλλά εγώ δεν έψαχνα απλώς έναν χώρο.
Το είχα πολύ ξεκάθαρο στο μυαλό μου πώς ήθελα να είναι.
Ήθελα να έχει μια συγκεκριμένη επιφάνεια.
Να ήταν ορατό από τον κεντρικό δρόμο.
Και να είχε δυνατότητα στάθμευσης απέναντι.
Μια νύχτα πριν από το ραντεβού, κάθισα και άρχισα να το σχεδιάζω σε ένα κομμάτι χαρτί.
Σχεδίασα τον δρόμο.
Τη θέση του καταστήματος.
Την πρόσοψη.
Τους χώρους στάθμευσης.
Προσπάθησα να αποτυπώσω στο χαρτί αυτό που είχα στο μυαλό μου, ακόμα και τον τρόπο με τον οποίο θα τοποθετούνταν ο χώρος σε σχέση με τον δρόμο.
Μετά προσευχήθηκα.
Ζήτησα από τον Θεό να μου δώσει ακριβώς αυτό που ζητούσα:
Έναν χώρο όχι μικρότερο από 100 τετραγωνικά μέτρα, με πρόσοψη στον κεντρικό δρόμο και με χώρους στάθμευσης απέναντι.
Αυτή τη φορά δεν ήθελα απλώς να ελπίζω.
Ήθελα να ζητήσω με πίστη.
Το εδάφιο που είχα στο μυαλό μου ήταν:
“Και αύτη είναι η παρρησία, την οποίαν έχομεν προς αυτόν, ότι εάν ζητώμέν τι κατά το θέλημα αυτού, ακούει ημάς. Και εάν εξεύρωμεν ότι ακούει ημάς ό,τι αν ζητήσωμεν, εξεύρομεν ότι λαμβάνομεν τα ζητήματα, τα οποία εζητήσαμεν παρ' αυτού.”
Ιωάννου Α' 5:14-15
Η στροφή
Την επόμενη μέρα πήγα στο ραντεβού.
Αφού άκουσα την πρόταση που μου είχε γίνει, ήρθε η στιγμή να παρουσιάσω κι εγώ αυτό που ζητούσα.
Το εξήγησα καθαρά:
Ήθελα έναν χώρο όχι μικρότερο από 100 τετραγωνικά μέτρα.
Με πρόσοψη στον δρόμο.
Και με χώρους στάθμευσης απέναντι.
Η απάντηση ήταν θετική.
Αμέσως ξεκίνησε η αναζήτηση δυνατοτήτων.
Πήγαμε να δούμε κάποιους χώρους.
Αλλά κανένας δεν ταίριαζε με αυτό που είχα ζητήσει.
Κάποιοι ήταν πολύ μικροί.
Κάποιοι ήταν πολύ μεγάλοι.
Κάποιοι δεν είχαν την πρόσοψη που ζητούσα.
Άλλοι δεν είχαν τη σωστή θέση.
Αλλά δεν ανησύχησα.
Είπα να περιμένουμε.
Δεν υπήρχε λόγος να βιαστούμε.
Ενώ εξετάζαμε τις δυνατότητες, μου ήρθε ένα τηλεφώνημα.
— Βρήκατε κάτι;
— Όχι, ακόμα — είπα. — Μπορούμε να περιμένουμε. Δεν χρειάζεται να βιαστούμε.
Η απάντηση ήταν σίγουρη:
— Θα το βρούμε. Σήμερα θα το κλείσουμε.
Μετά από λίγα λεπτά, ήρθε ένα άλλο τηλεφώνημα.
Είχε βρεθεί ένας άλλος χώρος.
Πήγα να τον δω.
Τι κατάλαβα
Αυτή τη φορά κάτι ήταν διαφορετικό.
Η τοποθεσία μου άρεσε.
Ήταν ο χώρος που έψαχνα.
Είχε πρόσοψη στον δρόμο.
Και χώρους στάθμευσης απέναντι.
Υπήρχε μόνο μία λεπτομέρεια που έπρεπε να διευκρινιστεί.
Δεν ήξερα ακόμα την ακριβή επιφάνεια και, μεταξύ της πρόσοψης και του χώρου, υπήρχε ένας χώρος που έπρεπε να συμπεριληφθεί στο σχέδιο.
Μου είπαν ότι αυτός ο χώρος θα συμπεριληφθεί στον χώρο και θα γίνει μέρος της πρόσοψης.
Εντάξει.
Περίμενα την τελική κάτοψη.
Όταν μου ήρθε, άνοιξα το έγγραφο.
100,5 τετραγωνικά μέτρα.
Όχι 90.
Όχι 95.
Όχι 99.
100,5.
Το αίτημά μου ήταν:
Όχι λιγότερο από 100 τετραγωνικά μέτρα.
Αλλά η έκπληξή μου δεν είχε τελειώσει ακόμα.
Τι άλλαξε
Όταν επέστρεψα στο γραφείο, θυμήθηκα το χαρτί όπου είχα κάνει το σχέδιο το προηγούμενο βράδυ.
Το άνοιξα.
Το κοίταξα άλλη μια φορά.
Μετά άνοιξα την κάτοψη.
Και τότε ήρθε εκείνη η στιγμή που δεν μπορώ να την εξηγήσω αλλιώς, παρά μόνο με μία λέξη:
Ουάου.
Η θέση του χώρου ταίριαζε με αυτό που είχα σχεδιάσει.
Ο δρόμος ήταν μπροστά.
Η πρόσοψη ήταν στραμμένη προς τον δρόμο.
Οι χώροι στάθμευσης ήταν απέναντι, στην τοποθεσία που είχα φανταστεί.
Και ο χώρος ήταν 100,5 τετραγωνικά μέτρα.
Στάθηκα κοιτάζοντας το σχέδιό μου και την κάτοψη.
Δεν έβλεπα απλώς έναν χώρο.
Έβλεπα πόσο λεπτομερές ήταν αυτό που είχα ζητήσει.
Και τότε σκέφτηκα:
«Πόσο ακριβής είναι η Βασιλεία του Θεού.»
Δεν ήταν μόνο το θέμα ότι είχα βρει ένα κατάστημα.
Δεν ήταν ούτε το θέμα των χρημάτων που θα μπορούσα να κερδίσω ούτε της επιχείρησης που θα αναπτυσσόταν εκεί.
Για μένα, η αποκάλυψη ήταν αλλού.
Είχα αρχίσει να καταλαβαίνω ότι η πίστη δεν σήμαινε απλώς να λες:
«Ελπίζω να συμβεί.»
Είχα ζητήσει κάτι συγκεκριμένο.
Το είχα μπροστά στα μάτια μου.
Το είχα σχεδιάσει.
Το είχα ζητήσει από τον Θεό.
Και, όταν αυτό που είχα ζητήσει εμφανίστηκε μπροστά μου, η αντιστοιχία ήταν τόσο ακριβής, που με έκανε να σταματήσω και να σκεφτώ.
Τι θα γινόταν αν δεν έχουμε καταλάβει ακόμα πόσο ακριβές είναι αυτό που ο Θεός έχει ετοιμάσει για όσους τον ζητούν;
Εκείνη η μέρα με άφησε πάλι με την ίδια λέξη:
“Uau.”
Και, μαζί με αυτήν, μου άφησε και μια νέα ερώτηση:
«Αν ο Λόγος μας διδάσκει να ζητάμε από τον Θεό σύμφωνα με το θέλημά Του, τότε τι σημαίνει στην πραγματικότητα να ζητάς με πίστη;»
Πού μπορείς να συνεχίσεις
ΚΑΤΑΝΟΗΣΕ ΤΟΝ ΛΟΓΟ → Πώς λειτουργεί η Βασιλεία;