ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΟΙΟΝ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΠΑΡΩ
Έχω μια απόφαση μπροστά μου και δεν ξέρω τι να επιλέξω.
ΕΧΕΙΣ ΜΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ;
Ίσως πρέπει να επιλέξεις.
Να συνεχίσεις ή να σταματήσεις.
Να δεχτείς ή να πεις όχι.
Να αλλάξεις δουλειά.
Να ξεκινήσεις κάτι καινούργιο.
Να περιμένεις.
Ή να κάνεις το βήμα τώρα.
Σκέφτεσαι όλες τις πιθανότητες.
Προσπαθείς να καταλάβεις ποια είναι η καλύτερη επιλογή.
Αλλά επιστρέφεις ξανά στην ίδια ερώτηση:
ΠΟΙΟΝ ΔΡΟΜΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΩ;
ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΒΙΑΣΤΕΙΣ;
Κάποιος άλλος πέρασε πολλά χρόνια κάνοντας αυτό που κάνουν πολλοί από εμάς.
Δούλευε.
Έπαιρνε αποφάσεις.
Έλυνε προβλήματα.
Συνέχιζε μπροστά.
Πάντα υπήρχε κάτι ακόμη που έπρεπε να κάνει.
Όμως μια μέρα κατάλαβε κάτι.
Κινούνταν συνεχώς.
Προσπαθούσε πολύ.
Αλλά δεν ήταν πια βέβαιος για ένα πράγμα:
Πού πηγαίνω;
ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΕ ΝΑ ΤΑ ΛΥΣΕΙ ΟΛΑ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ
Πάντα υπήρχε κάτι να κάνει.
Δουλειά.
Οικογένεια.
Χρήματα.
Ευθύνες.
Προβλήματα.
Όταν εμφανιζόταν ένα πρόβλημα, προσπαθούσε να το λύσει.
Μετά ερχόταν το επόμενο.
Και ύστερα άλλο ένα.
Σκεφτόταν:
«Πρέπει απλώς να συνεχίσω.»
Αλλά όσο περισσότερο συνέχιζε...
τόσο λιγότερο σταματούσε για να ρωτήσει:
«ΠΗΓΑΙΝΩ ΠΡΟΣ ΤΗ ΣΩΣΤΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ;»
Και αυτό ακριβώς περιγράφει η μαρτυρία του.
ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ
Ήρθε μια στιγμή που δεν μπορούσε άλλο.
Πήγε στη λίμνη.
Κάθισε.
Ύστερα γονάτισε.
Δεν είχε κάποιο νέο σχέδιο.
Δεν είχε κάποια έξυπνη απάντηση.
Είπε μόνο:
«Κύριε, παραδίδομαι.
Δεν μπορώ άλλο.
Βοήθησέ με.»
Και σύμφωνα με τη μαρτυρία του, κάτι άλλαξε.
Όχι επειδή λύθηκαν αμέσως όλα τα προβλήματα.
Αλλά επειδή, για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό, σταμάτησε να προσπαθεί να βρει μόνος του τον δρόμο.
ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝ ΝΑ ΤΡΕΧΕΙ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ
Κατάλαβε ότι το πρόβλημα δεν ήταν πως έκανε πολύ λίγα.
Έκανε πολλά.
Το πρόβλημα ήταν ότι προσπαθούσε πάντα να βρίσκει μόνος του την κατεύθυνση.
Και αντί να ρωτά μόνο:
«Τι πρέπει να κάνω τώρα;»
άρχισε να ζητά κάτι διαφορετικό:
«ΚΥΡΙΕ, ΔΕΙΞΕ ΜΟΥ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ.»
Κατάλαβε:
Δεν χρειάζεται μόνο να προχωρώ.
Χρειάζεται να ξέρω προς ποια κατεύθυνση πρέπει να προχωρώ.
Αλλά είναι αυτή μόνο η δική του ιστορία;
ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΗΚΕ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Ο ΙΗΣΟΥΣ επρόκειτο να επιλέξει τους δώδεκα μαθητές Του.
Ήταν μια σημαντική απόφαση.
Τι έκανε πριν τους επιλέξει;
Προσευχήθηκε.
Η Βίβλος λέει ότι ο ΙΗΣΟΥΣ πέρασε τη νύχτα προσευχόμενος στον Θεό.
Και όταν ήρθε το πρωί, κάλεσε τους μαθητές Του και επέλεξε τους δώδεκα.
— Λουκάς 6:12–13
Δες τη σειρά:
Πριν από την απόφαση, ο ΙΗΣΟΥΣ προσευχήθηκε.
Ύστερα έκανε την επιλογή.
ΜΗΝ ΞΕΚΙΝΑΣ ΠΑΝΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ
Όταν δεν ξέρεις τι να κάνεις, η πρώτη ερώτηση δεν χρειάζεται πάντα να είναι:
«Τι να επιλέξω;»
Μπορεί να είναι:
«ΕΧΩ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΤΗΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ;»
Ο άνθρωπος της μαρτυρίας σταμάτησε.
Ο ΙΗΣΟΥΣ προσευχήθηκε.
Ύστερα ήρθε το επόμενο βήμα.
Όταν λοιπόν ο δρόμος δεν είναι καθαρός:
ΣΤΑΜΑΤΑ.
ΠΡΟΣΕΥΧΗΣΟΥ.
ΖΗΤΗΣΕ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ.
Αυτό δεν σημαίνει ότι σταματάς να σκέφτεσαι.
Δεν σημαίνει ότι δεν εξετάζεις τις επιλογές σου.
Σημαίνει ότι δεν παίρνεις μια σημαντική απόφαση σαν να εξαρτώνται όλα μόνο από όσα μπορείς να καταλάβεις μόνος σου.
ΜΗ ΣΤΗΡΙΖΕΣΑΙ ΜΟΝΟ ΣΕ ΟΣΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ
Η Βίβλος μάς διδάσκει να μη στηριζόμαστε μόνο στη δική μας κατανόηση.
Εμπιστεύσου τον Θεό.
Ζήτησέ Του σοφία.
Δες τι λέει ο Λόγος Του.
Και ζήτησέ Του να σε οδηγήσει στο βήμα που έχεις μπροστά σου.
Αυτό σημαίνει:
Δεν χρειάζεται να έχεις μόνος σου όλες τις απαντήσεις.
Μπορείς να πεις:
«ΠΑΤΕΡΑ, δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω.
Δώσε μου σοφία.
Βοήθησέ με να δω καθαρά το βήμα που έχω μπροστά μου.»
ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ
Η Βίβλος αποκαλεί τον Λόγο του Θεού:
«λύχνο στα πόδια μου και φως στο μονοπάτι μου.»
— Ψαλμός 119:105
Ένα λυχνάρι δεν σου δείχνει απαραίτητα ολόκληρο τον δρόμο μέχρι το τέλος.
Σε βοηθά όμως να δεις αυτό που βρίσκεται μπροστά σου.
ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΒΗΜΑ.
Ίσως σήμερα δεν χρειάζεται να ξέρεις τι θα συμβεί σε έναν χρόνο.
Ίσως δεν χρειάζεται να έχεις όλες τις απαντήσεις αμέσως.
Ίσως η ερώτηση είναι απλώς:
Ποιο είναι το επόμενο βήμα μου;
ΜΗΝ ΕΠΙΛΕΓΕΙΣ ΜΟΝΟ ΕΠΕΙΔΗ ΝΙΩΘΕΙΣ ΠΙΕΣΗ
Όταν έχεις πολλές επιλογές μπροστά σου, μπορεί να μπεις στον πειρασμό να αποφασίσεις γρήγορα μόνο και μόνο για να τελειώσει η αβεβαιότητα.
Μόνο και μόνο για να μπορέσεις επιτέλους να πεις:
«Πήρα την απόφαση.»
Αλλά μια γρήγορη απόφαση δεν είναι πάντα μια σωστή απόφαση.
Γι' αυτό:
σταμάτα.
Προσευχήσου.
Δες τι λέει ο Λόγος.
Αφαίρεσε από τις επιλογές σου ό,τι έρχεται ξεκάθαρα σε αντίθεση με όσα έχει πει ο Θεός.
Και ζήτησε σοφία για ό,τι απομένει.
Η Βίβλος λέει ότι, αν σου λείπει σοφία, να τη ζητήσεις από τον Θεό.
Όταν λοιπόν δεν ξέρεις:
ζήτησε.
ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΕΦΕΥΡΕΙΣ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Ίσως έχεις προσευχηθεί.
Έχεις σκεφτεί.
Έχεις διαβάσει.
Έχεις ζητήσει σοφία.
Αλλά ακόμη δεν σου είναι ξεκάθαρο.
Τότε μπορείς να πεις:
«ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΚΟΜΗ.»
Και αυτό είναι εντάξει.
Μην αποκαλείς κάθε σκέψη «απάντηση».
Μην αποκαλείς κάθε επιθυμία «κατεύθυνση».
Μην παίρνεις μια απόφαση μόνο επειδή δεν σου αρέσει να περιμένεις.
Συνέχισε να ζητάς σοφία από τον Θεό.
Συνέχισε να μένεις σε όσα ο Λόγος Του ήδη κάνει ξεκάθαρα.
Και κάνε αυτό που ήδη γνωρίζεις ότι είναι σωστό.
Δεν χρειάζεται να τρέξεις μόνο και μόνο επειδή ο δρόμος παραμένει ασαφής.
ΓΙΑΤΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΣΟΥ
Αν ο Θεός σε δημιούργησε, τότε δεν είναι ξένος προς τη ζωή σου.
Σε γνωρίζει.
Και αν θέλεις την καθοδήγησή Του, η ερώτηση δεν είναι μόνο:
«Τι πρέπει να κάνω;»
Υπάρχει μια ακόμη μεγαλύτερη ερώτηση:
«ΓΝΩΡΙΖΩ ΕΚΕΙΝΟΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΖΗΤΩ ΝΑ ΜΕ ΟΔΗΓΗΣΕΙ;»
Γιατί η καθοδήγηση δεν αρχίζει μόνο με μια απάντηση.
Αρχίζει με τη σχέση με τον Δημιουργό σου.
Και εδώ φτάνουμε στον ΙΗΣΟΥ.
ΠΡΙΝ ΒΡΕΙΣ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ
Ο ΙΗΣΟΥΣ είπε:
«Εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια και η ζωή· κανείς δεν έρχεται στον ΠΑΤΕΡΑ παρά μόνο μέσω εμού.»
Άρα ο ΙΗΣΟΥΣ δεν μας δίνει απλώς μια συμβουλή για τον δρόμο.
Δεν λέει μόνο:
«Θα σου δείξω έναν δρόμο.»
Λέει:
«ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Η ΟΔΟΣ.»
Αν θέλεις σχέση με τον ΠΑΤΕΡΑ...
αν θέλεις να γνωρίσεις τον Δημιουργό σου...
η αρχή είναι ο ΙΗΣΟΥΣ.
Και αν αυτό είναι πραγματικά που επιθυμείς, μπορείς να το πεις στον Θεό απλά, με τα δικά σου λόγια.
ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ
Δεν είναι τα λόγια μιας φόρμουλας αυτά που σε σώζουν.
Δεν χρειάζονται τέλεια λόγια.
Σημασία έχει ότι έρχεσαι στον ΙΗΣΟΥ με πίστη και ειλικρίνεια.
Μπορείς να πεις:
ΠΑΤΕΡΑ,
Έρχομαι σε Σένα όπως ακριβώς είμαι.
Πιστεύω στον ΙΗΣΟΥ.
Πιστεύω ότι Αυτός είναι ο Δρόμος προς Εσένα και ο Σωτήρας μου.
Συγχώρεσέ με για τις αμαρτίες μου.
Σήμερα δέχομαι τον ΙΗΣΟΥ ως Κύριο και Σωτήρα της ζωής μου.
Φέρε με κοντά Σου.
Γέμισέ με με το Άγιο Πνεύμα Σου.
Μάθε με να Σε γνωρίζω, να ακούω τον Λόγο Σου και να περπατώ μαζί Σου.
Θέλω να αρχίσω μια νέα ζωή μαζί Σου.
Στο όνομα του ΙΗΣΟΥ. Αμήν.
ΤΩΡΑ ΡΩΤΗΣΕ ΞΑΝΑ
Θυμάσαι την ερώτηση με την οποία ξεκινήσαμε;
«Ποιον δρόμο πρέπει να πάρω;»
Μη βιάζεσαι.
Μη στηρίζεσαι μόνο σε όσα μπορείς να καταλάβεις μόνος σου.
Κάνε αυτό που έκανε ο άνθρωπος της μαρτυρίας:
ΣΤΑΜΑΤΑ.
Έπειτα μπορείς να πεις στον ΠΑΤΕΡΑ:
«ΠΑΤΕΡΑ, δεν ξέρω ποιον δρόμο να πάρω.
Δεν θέλω να προσπαθήσω να τον βρω μόνο με τη δική μου δύναμη.
Δώσε μου σοφία.
Βοήθησέ με να διακρίνω αυτό που είναι σωστό.
Δείξε μου το βήμα που πρέπει να κάνω.»
Ύστερα:
Προσευχήσου.
Διάβασε τον Λόγο.
Μη βιάζεσαι.
Ζήτησε σοφία.
Μην εφευρίσκεις μια απάντηση μόνο και μόνο επειδή θέλεις να τελειώσει η αβεβαιότητα.
Και όταν το επόμενο βήμα γίνει καθαρό:
ΚΑΝ' ΤΟ.
Ο άνθρωπος της μαρτυρίας πίστευε ότι έπρεπε να τρέξει πιο γρήγορα.
Ύστερα κατάλαβε ότι χρειαζόταν κάτι διαφορετικό:
κατεύθυνση.
Και ίσως μια μέρα, όταν κοιτάξεις πίσω στην απόφαση που σήμερα σου φαίνεται τόσο δύσκολη, μπορέσεις κι εσύ να πεις:
«ΔΕΝ ΒΡΗΚΑ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ.
Ο ΘΕΟΣ ΜΕ ΟΔΗΓΗΣΕ.»
Και τότε δεν θα είναι πια μόνο η ιστορία κάποιου άλλου.
ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΑ.