ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΩ ΗΡΕΜΙΑ

ΔΕΝ ΗΡΕΜΕΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ;

Μπορεί να είσαι κουρασμένος.

Μπορεί απλώς να θέλεις να ξεκουραστείς.

Αλλά το μυαλό σου δεν σταματά.

Η δουλειά.

Τα χρήματα.

Η οικογένεια.

Ένα πρόβλημα.

Μια απόφαση.

Κάτι που πρέπει να γίνει αύριο.

Κλείνεις τα μάτια...

αλλά οι σκέψεις συνεχίζονται.

Τι κάνεις όταν δεν μπορείς να βρεις ηρεμία;

ΚΙ ΑΝ Η ΕΙΡΗΝΗ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΛΥΘΟΥΝ ΟΛΑ;

Ίσως σκέφτεσαι:

«Θα ηρεμήσω όταν λυθεί αυτό το πρόβλημα.»

Ύστερα λύνεται το ένα.

Και έρχεται το επόμενο.

Και μετά άλλο ένα.

Και χωρίς να το καταλάβεις, η ηρεμία σου αρχίζει να εξαρτάται πάντα από το επόμενο πρόβλημα.

Κάποιος άλλος έζησε έτσι για πολύ καιρό.

Δούλευε.

Έλυνε προβλήματα.

Κουβαλούσε ευθύνες.

Πίστευε ότι έπρεπε απλώς να συνεχίσει.

Όμως όσο περισσότερο προσπαθούσε να κρατά τα πάντα υπό έλεγχο...

τόσο λιγότερη ηρεμία είχε.

Ώσπου μια μέρα έκανε κάτι διαφορετικό.

ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΕ ΝΑ ΤΑ ΛΥΣΕΙ ΟΛΑ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ

Δούλευε κάθε μέρα.

Είχε οικογένεια.

Δουλειά.

Ευθύνες.

Λογαριασμούς.

Προβλήματα να λύσει.

Ακόμα κι όταν κουραζόταν, συνέχιζε.

Σκεφτόταν:

«Να λύσω κι αυτό το πρόβλημα.»

Και μετά:

«Και αυτό το επόμενο.»

Πάντα πιστεύοντας ότι μετά το επόμενο πρόβλημα θα ερχόταν επιτέλους η ηρεμία.

Όμως τα προβλήματα δεν τελείωναν.

Και με τον καιρό ήρθαν:

το άγχος.

η ανησυχία.

η εξάντληση.

Το μυαλό του δεν ξεκουραζόταν πια.

Και η ηρεμία που αναζητούσε φαινόταν όλο και πιο μακριά.

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ

Μια μέρα δεν άντεχε άλλο.

Πήγε στη λίμνη.

Κάθισε.

Ύστερα γονάτισε.

Δεν είχε κάποιο καινούργιο σχέδιο.

Δεν είχε κάποια έξυπνη λύση.

Είπε μόνο:

«Κύριε, παραδίδομαι.

Δεν μπορώ άλλο.

Βοήθησέ με.»

Και τότε συνέβη κάτι.

ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΔΕΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ

Όταν σηκώθηκε, τα προβλήματα δεν είχαν εξαφανιστεί.

Η δουλειά ήταν ακόμη εκεί.

Οι ευθύνες ήταν ακόμη εκεί.

Όσα έπρεπε να αντιμετωπίσει ήταν ακόμη εκεί.

Όμως, σύμφωνα με τη μαρτυρία του, κάτι είχε αλλάξει μέσα του.

Για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό, σταμάτησε να προσπαθεί να κουβαλά και να λύνει τα πάντα μόνος του.

Δεν προσπαθούσε πια να σηκώνει όλο το βάρος μόνος του.

Και εδώ γεννιέται ένα πολύ σημαντικό ερώτημα:

Μπορώ να έχω ειρήνη ακόμη κι όταν το πρόβλημα δεν έχει λυθεί;

ΝΑΙ

ΝΑΙ.

Η ειρήνη δεν σημαίνει πάντα:

«Δεν έχω πια προβλήματα.»

Μπορεί να υπάρχει ακόμη ένα πρόβλημα μπροστά σου.

Μπορεί να έχεις ακόμη μια απόφαση να πάρεις.

Μπορεί να υπάρχουν ακόμη πράγματα που πρέπει να αντιμετωπίσεις.

Αλλά δεν χρειάζεται να κουβαλάς όλο το βάρος τους μέσα σου.

Ο άνθρωπος της μαρτυρίας είχε ακόμη πράγματα να αντιμετωπίσει.

Όμως έκανε κάτι που είχε ξεχάσει να κάνει:

ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ.

Και στράφηκε στον Θεό.

Αλλά είναι αυτή μόνο η δική του ιστορία;

ΟΥΤΕ Η ΜΑΡΘΑ ΕΒΡΙΣΚΕ ΗΡΕΜΙΑ

Η Βίβλος μιλά για μια γυναίκα που λεγόταν Μάρθα.

Είχε πολλά πράγματα να κάνει.

Προσπαθούσε να φροντίσει τα πάντα.

Ασχολούνταν με πολλά πράγματα ταυτόχρονα.

Και μέσα σε όλα όσα έπρεπε να γίνουν, η ανησυχία είχε αρχίσει να τη γεμίζει.

Ο ΙΗΣΟΥΣ της είπε:

«Μάρθα, Μάρθα, ανησυχείς και ταράζεσαι για πολλά πράγματα.»

Δίπλα της ήταν η Μαρία.

Η Μαρία είχε κάνει κάτι διαφορετικό.

Είχε σταματήσει.

Είχε καθίσει κοντά στον ΙΗΣΟΥ.

ΔΕΝ ΛΥΝΟΝΤΑΙ ΟΛΑ ΤΡΕΧΟΝΤΑΣ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ

Η Μάρθα προσπαθούσε.

Ο άνθρωπος της μαρτυρίας προσπαθούσε.

Και οι δύο είχαν πραγματικά πράγματα που έπρεπε να κάνουν.

Το πρόβλημα δεν ήταν ότι είχαν ευθύνες.

Το πρόβλημα ήταν ότι όλο αυτό το βάρος είχε αρχίσει να τους βαραίνει μέσα τους.

Η Μαρία σταμάτησε κοντά στον ΙΗΣΟΥ.

Ο άνθρωπος της μαρτυρίας σταμάτησε και στράφηκε στον Θεό.

Έτσι, μερικές φορές η πρώτη ερώτηση δεν είναι:

«Τι άλλο πρέπει να κάνω;»

Αλλά:

«Μήπως πρέπει να σταματήσω για λίγο;»

ΠΟΥ ΝΑ ΠΑΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕ ΒΑΡΑΙΝΕΙ;

Ο ΙΗΣΟΥΣ δεν μας λέει απλώς:

«Μην ανησυχείς.»

Μας δείχνει πού να πάμε αυτό που μας βαραίνει.

Και είπε κάτι πολύ δυνατό για την ειρήνη:

Δίνει μια ειρήνη που ο κόσμος δεν μπορεί να δώσει.

Με απλά λόγια:

ο ΙΗΣΟΥΣ δίνει μια ειρήνη που δεν εξαρτάται μόνο από όσα συμβαίνουν γύρω μας.

Τότε το ερώτημα γίνεται:

Πώς μπορώ να λάβω αυτή την ειρήνη;

ΜΗΝ ΚΟΥΒΑΛΑΣ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΕ ΒΑΡΑΙΝΕΙ

Η Βίβλος μάς διδάσκει να φέρνουμε τις ανησυχίες μας στον Θεό.

Με προσευχή.

Όχι να τις κρύβουμε.

Όχι να προσποιούμαστε ότι δεν υπάρχουν.

Αλλά να Του τις λέμε.

Με απλά λόγια:

όταν φέρνεις στον Θεό αυτό που σε ανησυχεί, δεν χρειάζεται πια να το κουβαλάς μόνος σου.

Και η Βίβλος μάς διδάσκει ότι η ειρήνη του Θεού μπορεί να φυλάξει την καρδιά και το μυαλό μας.

Αυτό ακριβώς έκανε ο άνθρωπος της μαρτυρίας.

Δεν είπε:

«Είμαι καλά.»

Είπε:

«Δεν μπορώ άλλο.

Βοήθησέ με.»

Δεν έκρυψε αυτό που περνούσε.

Το έφερε στον Θεό.

ΠΕΣ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΕ ΒΑΡΑΙΝΕΙ

Δεν χρειάζεσαι όμορφα λόγια.

Δεν χρειάζεται να προσποιείσαι ότι είσαι δυνατός.

Μπορείς να πεις απλά στον Θεό:

«Αυτό με βαραίνει.

Δεν ξέρω πώς να το λύσω.

Δεν βρίσκω ηρεμία.

Βοήθησέ με.»

Ο άνθρωπος της μαρτυρίας δεν έκανε μια μεγάλη προσευχή.

Είπε αυτό που πραγματικά είχε μέσα του.

Και σύμφωνα με τη μαρτυρία του, εκεί άρχισε η αλλαγή.

Όμως τώρα χρειάζεται να καταλάβεις και κάτι ακόμη:

Γιατί πηγαίνουμε συγκεκριμένα στον ΙΗΣΟΥ;

ΓΙΑΤΙ Η ΕΙΡΗΝΗ ΠΟΥ ΑΝΑΖΗΤΑΜΕ ΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΟΝ

Ο ΙΗΣΟΥΣ δεν είπε απλώς:

«Προσπάθησε να είσαι ήρεμος.»

Είπε:

«Τη δική μου ειρήνη σας δίνω.»

Άρα δεν αναζητούμε απλώς έναν τρόπο να ηρεμήσει το μυαλό μας για λίγο.

Μιλάμε για την ειρήνη που δίνει ο ΙΗΣΟΥΣ.

Και αν θέλεις να έρθεις στον Θεό, ο ΙΗΣΟΥΣ είπε:

«Εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια και η ζωή· κανείς δεν έρχεται στον ΠΑΤΕΡΑ παρά μόνο μέσω εμού.»

Άρα ο Δρόμος προς τον ΠΑΤΕΡΑ είναι ο ΙΗΣΟΥΣ.

ΞΕΚΙΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ

Αν θέλεις την ειρήνη που δίνει ο ΙΗΣΟΥΣ, μην αρχίσεις αναζητώντας μόνο ένα συναίσθημα.

Άρχισε γνωρίζοντας Εκείνον που δίνει αυτή την ειρήνη.

Δεν χρειάζεται να γνωρίζεις τα πάντα.

Δεν χρειάζεται να έχεις πρώτα τακτοποιήσει ολόκληρη τη ζωή σου.

Μπορείς να ξεκινήσεις ερχόμενος στον ΙΗΣΟΥ όπως ακριβώς είσαι.

Εμπιστευόμενος Εκείνον.

Δεχόμενος Εκείνον ως Κύριο και Σωτήρα της ζωής σου.

Και αν αυτό είναι πραγματικά που επιθυμείς, μπορείς να το πεις στον Θεό απλά, με τα δικά σου λόγια.

ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Δεν είναι τα λόγια μιας φόρμουλας αυτά που σε σώζουν.

Σημασία έχει ότι έρχεσαι στον ΙΗΣΟΥ με πίστη και ειλικρίνεια.

Μπορείς να πεις:

ΠΑΤΕΡΑ,

Έρχομαι σε Σένα όπως ακριβώς είμαι.

Πιστεύω στον ΙΗΣΟΥ.

Πιστεύω ότι Αυτός είναι ο Δρόμος προς Εσένα και ο Σωτήρας μου.

Συγχώρεσέ με για τις αμαρτίες μου.

Σήμερα δέχομαι τον ΙΗΣΟΥ ως Κύριο της ζωής μου.

Φέρε με κοντά Σου.

Μάθε με να Σε γνωρίζω και να περπατώ μαζί Σου.

Θέλω να αρχίσω μια νέα ζωή μαζί Σου.

Στο όνομα του ΙΗΣΟΥ. Αμήν.

ΤΩΡΑ ΜΗΝ ΤΟ ΚΟΥΒΑΛΑΣ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ

Γύρισε σε εκείνο το πράγμα που δεν σε αφήνει να ηρεμήσεις.

Μην προσπαθείς να το κρύψεις.

Μην προσποιείσαι ότι δεν υπάρχει.

Πες το στον ΠΑΤΕΡΑ.

Μπορείς να Του πεις:

«ΠΑΤΕΡΑ, αυτό είναι που με βαραίνει.

Δεν ξέρω πώς να το λύσω.

Σου το δίνω.

Βοήθησέ με.»

Ύστερα κάνε αυτό που έκανε ο άνθρωπος της μαρτυρίας:

ΣΤΑΜΑΤΑ.

Μην προσπαθείς να κουβαλήσεις ολόκληρο τον κόσμο στους ώμους σου.

Προσευχήσου.

Εμπιστεύσου τον Θεό.

Και μετά συνέχισε.

Το πρόβλημα μπορεί να μην εξαφανιστεί εκείνη τη στιγμή.

Αλλά η ειρήνη δεν χρειάζεται να περιμένει μέχρι να λυθεί κάθε πρόβλημα.

Στην αρχή η ερώτηση ήταν:

«Γιατί δεν βρίσκω ηρεμία;»

Τώρα δοκίμασε κάτι διαφορετικό:

ΜΗΝ ΤΟ ΚΟΥΒΑΛΑΣ ΠΙΑ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ.

Και αν μια μέρα μπορέσεις κι εσύ να πεις:

«Τα προβλήματα δεν εξαφανίστηκαν όλα αμέσως, αλλά κάτι άλλαξε μέσα μου»...

τότε αυτή δεν θα είναι πια μόνο η ιστορία κάποιου άλλου.

ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΑ.