Μέρος 1
Δημιουργήθηκε ο άνθρωπος για να είναι άρρωστος;
Ήταν ο πόνος μέρος της δημιουργίας που ο Θεός ονόμασε «πολύ καλή»;
Δημιουργήθηκε ο άνθρωπος για να ζει με φόβο, με θλίψη και με βασανιστήρια;
Ήταν ο θάνατος ο σκοπός για τον οποίο ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο;
Ή μήπως συνέβη κάτι;
Αν θέλουμε να καταλάβουμε γιατί η ζωή που βλέπουμε σήμερα είναι τόσο διαφορετική από αυτή που περιγράφεται στην αρχή, πρέπει να επιστρέψουμε πάλι στη Γένεση.
Πρέπει να δούμε τι είχε δώσει ο Θεός στον άνθρωπο.
Γιατί, πριν καταλάβουμε τι έχασε ο άνθρωπος, πρέπει να ξέρουμε τι είχε λάβει στην αρχή.
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΓΙΑ ΝΑ ΑΣΚΕΙ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ
Όταν ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο, δεν τον έβαλε στη γη ως ένα πλάσμα που έπρεπε απλώς να προσπαθήσει να επιβιώσει.
Ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο μια ξεχωριστή θέση.
Ας κάμωμεν άνθρωπον κατ’ εικόνα ημών και καθ’ ομοίωσιν ημών· και ας εξουσιάζη…
Γένεσις 1:26
Μετά ο Λόγος λέει:
Και εποίησεν ο Θεός τον άνθρωπον κατ’ εικόνα Θεού…
Γένεσις 1:27
Και αμέσως μετά από αυτό:
Και ευλόγησεν αυτούς ο Θεός, και είπεν εις αυτούς ο Θεός· Αυξάνεσθε και πληθύνεσθε και γεμίσατε την γην και υποτάξατε αυτήν, και εξουσιάζετε επί των ιχθύων της θαλάσσης και επί των πετεινών του ουρανού και επί παντός ζώου κινουμένου επί της γης.
Γένεσις 1:28
Κοίταξε το προσεκτικά.
Ο Θεός δεν έδωσε στον άνθρωπο μόνο ζωή.
Τον ευλόγησε.
Του έδωσε μια θέση μέσα στη δημιουργία.
Του έδωσε ευθύνη.
Και του έδωσε κυριαρχία.
Ο άνθρωπος τοποθετήθηκε πάνω από τη δημιουργία για να διαχειρίζεται αυτό που ο Θεός του είχε εμπιστευτεί.
Ο Λόγος περιγράφει ακόμα πιο καθαρά τη θέση που ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο:
Τι είναι ο άνθρωπος, ώστε να τον ενθυμήσαι;… Εποίησας αυτόν ολίγον τι κατώτερον των αγγέλων· με δόξαν και τιμήν εστεφάνωσας αυτόν. Έδωκας εις αυτόν εξουσίαν επί των έργων των χειρών σου· πάντα υπέταξας υποκάτω των ποδών αυτού.
Ψαλμός 8:4–6
Τον έχεις στεφανώσει με δόξα και τιμή.
Του έχεις δώσει κυριαρχία.
Του έχεις υποτάξει τα πάντα κάτω από τα πόδια του.
Αυτός ήταν ο άνθρωπος στην αρχή.
Δημιουργημένος από τον Θεό.
Δημιουργημένος κατ’ εικόνα Του.
Ευλογημένος από Αυτόν.
Και τοποθετημένος για να διαχειρίζεται αυτό που ο Θεός είχε δημιουργήσει.
Στο τέλος της δημιουργίας, ο Θεός είδε όλα όσα είχε κάνει.
Τότε ο Θεός είδε όλα όσα είχε κάνει, και ιδού, ήταν πολύ καλά.
Γένεση 1:31
Σε αυτή την αρχική περιγραφή δεν βλέπουμε ακόμα τον θάνατο, τον φόβο, την ντροπή, τα αγκάθια και τον μόχθο που εμφανίζονται μετά την ανυπακοή.
Αυτά εμφανίζονται αργότερα.
ΑΛΛΑ Ο ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΕΔΩΣΕ ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΝΤΟΛΗ
Μεταξύ όλων όσων ο Θεός είχε δώσει στον άνθρωπο, υπήρχε και μια σαφής εντολή.
Από κάθε δέντρο του κήπου θα τρως ελεύθερα· από το δέντρο όμως της γνώσης του καλού και του κακού, δεν θα φας· επειδή, την ημέρα που θα φας απ’ αυτό, οπωσδήποτε θα πεθάνεις.
Γένεση 2:16–17
Ο άνθρωπος είχε ελευθερία.
Μπορούσε να φάει από κάθε δέντρο του κήπου.
Αλλά υπήρχε και ένα όριο που ο Θεός είχε θέσει.
Η εντολή ήταν σαφής:
Μην φας από αυτό το δέντρο.
Και ο Θεός του είχε δείξει και την συνέπεια:
Οπωσδήποτε θα πεθάνεις.
Έπειτα συνέβη αυτό που άλλαξε την ιστορία του ανθρώπου.
Ο άνθρωπος εξαπατήθηκε.
Επέλεξε να μην υπακούσει στον Θεό.
Και έφαγε από αυτό το δέντρο.
Και η γυναίκα… πήρε από τον καρπό του και έφαγε· έπειτα έδωσε και στον άνδρα της… και αυτός έφαγε.
Γένεση 3:6
Εξαιτίας αυτής της παράβασης ήρθε η συνέπεια για την οποία ο Θεός είχε προειδοποιήσει.
Αυτή ήταν η στιγμή της Πτώσης.
Και μαζί με την αμαρτία ήρθε ο θάνατος.
Ο Λόγος το εξηγεί καθαρά:
Γι’ αυτό, όπως διαμέσου ενός ανθρώπου η αμαρτία μπήκε στον κόσμο, και διαμέσου της αμαρτίας ο θάνατος, έτσι και ο θάνατος πέρασε σε όλους τους ανθρώπους…
Ρωμαίους 5:12
Η αμαρτία μπήκε στον κόσμο.
Και, διαμέσου της αμαρτίας, μπήκε ο θάνατος.
Η σχέση του ανθρώπου με τον Θεό και η κατάσταση της δημιουργίας δεν ήταν πλέον όπως πριν.
Ο άνθρωπος απομακρύνθηκε από τον κήπο και έχασε την είσοδο στο δέντρο της ζωής.
Έτσι έδιωξε τον άνθρωπο· και έβαλε στην ανατολή του κήπου της Εδέμ τα χερουβείμ, που έστρεφαν από κάθε πλευρά μια φλογερή ρομφαία για να φυλάγουν τον δρόμο του δέντρου της ζωής.
Γένεση 3:24
ΤΙ ΣΥΝΕΒΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ;
Εδώ πρέπει να σταθούμε για μια στιγμή.
Στην αρχή, ο Θεός είχε πει στον άνθρωπο:
Εξουσιάζετε…
Γένεσις 1:28
Και ο Ψαλμός λέει:
Τον έβαλες να εξουσιάζει επάνω στα έργα των χεριών σου· όλα τα υπέταξες κάτω από τα πόδια του.
Ψαλμός 8:6
Ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο εξουσία και κυριαρχία πάνω στη γη.
Αλλά ο Αδάμ επαναστάτησε εναντίον του Θεού.
Αντί να παραμείνει σε υπακοή στον Λόγο του Θεού, παραβίασε την εντολή που είχε λάβει.
Όταν ο Αδάμ επαναστάτησε εναντίον του Θεού, παρέδωσε την εξουσία και την κυριαρχία που του είχε δώσει ο Θεός πάνω στη γη.
Η ανθρωπότητα υποτάχθηκε στον φόβο, την έλλειψη, την ασθένεια, τη σύγχυση και την καταπίεση που εισήλθαν μέσω της αμαρτίας.
Πολύ αργότερα, όταν ο Σατανάς πείραξε τον Ιησού στην έρημο, του έδειξε όλα τα βασίλεια του κόσμου και του είπε:
Σε σένα θα δώσω όλη αυτή την εξουσία και τη δόξα τους, επειδή σε εμένα έχει δοθεί, και σε όποιον θέλω εγώ τη δίνω.
Λουκάς 4:6
Ο Λόγος δεν λέει ότι ο Αδάμ έδωσε το στέμμα στον Σατανά.
Αλλά μας δείχνει δύο πολύ σαφείς εικόνες.
Στην αρχή:
Ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο κυριαρχία.
Αργότερα:
Ο Σατανάς λέει στον Ιησού ότι του είχε δοθεί η εξουσία πάνω στα βασίλεια.
Και ανάμεσα σε αυτές τις δύο στιγμές συνέβη η Πτώση.
Ο άνθρωπος, στον οποίο ο Θεός είχε δώσει κυριαρχία, δεν φύλαξε αυτό που του είχε εμπιστευθεί.
Επέλεξε την ανυπακοή.
Και μετά από αυτό, ο κόσμος δεν ήταν πλέον αυτό που ήταν στην αρχή.
Ο ίδιος ο Ιησούς είπε:
Τώρα είναι η κρίση αυτού του κόσμου· τώρα θα εκβληθεί έξω ο άρχοντας αυτού του κόσμου!
Ιωάννης 12:31
Ο Ιησούς αποκάλεσε τον Σατανά «τον άρχοντα αυτού του κόσμου».
Αλλά είπε επίσης ότι ο άρχοντας αυτού του κόσμου θα εκβληθεί έξω.
Αυτό μας οδηγεί σε αυτό που ήρθε να κάνει ο Ιησούς.
ΚΑΙ ΗΡΘΑΝ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ
Μετά την Πτώση, η αλλαγή εμφανίστηκε αμέσως.
Ο Αδάμ και η Εύα είδαν ότι ήταν γυμνοί.
Τότε άνοιξαν τα μάτια και των δύο, και κατάλαβαν ότι ήταν γυμνοί…
Γένεσις 3:7
Μετά ήρθε ο φόβος.
Όταν άκουσαν τη φωνή του Θεού, κρύφτηκαν.
Και ο Αδάμ είπε:
Φοβήθηκα… και κρύφτηκα.
Γένεσις 3:10
Μετά ήρθαν ο πόνος και ο μόχθος.
Με πόνο θα γεννάς παιδιά…
Γένεσις 3:16
Και για τον άνθρωπο:
Η γη θα είναι καταραμένη εξαιτίας σου· με μόχθο θα τρως από αυτήν όλες τις ημέρες της ζωής σου… Θα σου παράγει αγκάθια και τριβόλια… Με τον ιδρώτα του προσώπου σου θα τρως το ψωμί…
Γένεση 3:17–19
Και στο τέλος:
…μέχρι να επιστρέψεις στη γη, γιατί χώμα είσαι και σε χώμα θα επιστρέψεις.
Γένεση 3:19
Η ντροπή.
Ο φόβος.
Ο πόνος.
Ο μόχθος.
Τα αγκάθια.
Ο ιδρώτας.
Η φθορά.
Και ο θάνατος.
Αυτές είναι οι συνέπειες που περιγράφει η ιστορία της Γένεσης μετά την Πτώση.
Ο Λόγος λέει ότι και η δημιουργία υποτάχθηκε σε αυτή την κατάσταση:
Επειδή η κτίση υποτάχθηκε στη ματαιότητα…
Ρωμαίους 8:20
Και:
Επειδή γνωρίζουμε ότι ολόκληρη η κτίση στενάζει και συνωδίνει μαζί μέχρι τώρα.
Ρωμαίους 8:22
Η δημιουργία που ο Θεός είχε ονομάσει «πολύ καλή» τώρα στενάζει και βρίσκεται σε μόχθο.
Μέσω της αμαρτίας είχε εισέλθει ο θάνατος.
Η ανθρωπότητα είχε υποταχθεί στον φόβο, στη στέρηση, στην ασθένεια, στη σύγχυση και στην καταπίεση.
Επομένως, το σκοτάδι δεν ήταν αυτό για το οποίο ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο.
Στην αρχή ήταν η ευλογία.
Στην αρχή ήταν η κυριαρχία.
Στην αρχή ήταν η σχέση με τον Θεό.
Αλλά ο άνθρωπος επέλεξε την ανυπακοή στον Θεό.
Και η Πτώση έφερε τις συνέπειες.
Τον φόβο.
Τη στέρηση.
Την ασθένεια.
Τη σύγχυση.
Την καταπίεση.
Τη φθορά.
Και τον θάνατο.
Αυτό είναι που εισήλθε μέσω της αμαρτίας.
Εδώ αρχίζει το σκοτάδι.
Όχι επειδή ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο για το σκοτάδι.
Αλλά επειδή αυτό που ο Θεός είχε δημιουργήσει καλό επηρεάστηκε από την Πτώση.
Και τώρα γεννιέται η άλλη ερώτηση:
Αν η αμαρτία έφερε τον θάνατο…
Αν η δημιουργία υποτάχθηκε στη φθορά…
Αν ο άνθρωπος έχασε τη θέση εξουσίας που του είχε εμπιστευθεί ο Θεός…
Είχε ετοιμάσει ο Θεός έναν δρόμο για να περάσει ο άνθρωπος από την κατάρα στην ευλογία;
Εδώ συνεχίζεται η αποκάλυψη.
Πού μπορείς να συνεχίσεις
Επόμενο κεφάλαιο: 03 · Η υπόσχεση που δόθηκε τη στιγμή της Πτώσης.