Μέρος 1
Τώρα έχουμε δει τι συνέβη στον άνθρωπο.
Δημιουργήθηκε για να ζει, να κυβερνά, να διαχειρίζεται και να απολαμβάνει αυτό που είχε δημιουργήσει ο Θεός.
Αλλά ο άνθρωπος επέλεξε να μην υπακούσει στον Θεό.
Και εκείνη τη στιγμή, όλα άλλαξαν.
Ο κόσμος δεν ήταν πλέον αυτό που ήταν στην αρχή.
Και ο άνθρωπος δεν ζούσε πλέον στην κατάσταση για την οποία είχε δημιουργηθεί.
Αυτό το βλέπουμε και πολύ αργότερα, όταν ο Διάβολος έβαλε σε πειρασμό τον Ιησού και του είπε:
Εγώ θα σου δώσω όλη αυτή την εξουσία και τη δόξα τους, επειδή σε εμένα έχει δοθεί, και σε όποιον θέλω μπορώ να τη δώσω.
Λουκάς 4:6
Ο Ιησούς είπε:
Τώρα είναι η κρίση αυτού του κόσμου· τώρα θα εκβληθεί έξω ο άρχοντας αυτού του κόσμου!
Ιωάννης 12:31
Άρα, μετά την Πτώση, κάτι είχε αλλάξει.
Αλλά η ιστορία δεν τελειώνει εδώ.
Ο Θεός δεν εγκατέλειψε το δημιούργημά Του.
Από τη στιγμή της Πτώσης, ο Θεός έδωσε ένα λόγο ελπίδας.
Αυτό το βλέπουμε στα λόγια που είπε στο φίδι:
Και έχθρα θα βάλω ανάμεσα σε σένα και τη γυναίκα, και ανάμεσα στο σπέρμα σου και στο σπέρμα της· αυτό θα σου συντρίψει το κεφάλι, και εσύ θα του πληγώσεις την πτέρνα.
Γένεσις 3:15
Τη στιγμή της Πτώσης δόθηκε και μια υπόσχεση.
Μια υπόσχεση ότι το κακό δεν θα είχε τον τελευταίο λόγο.
Εδώ αρχίζει ο δρόμος της επιστροφής.
Αλλά πώς θα πραγματοποιούνταν αυτή η υπόσχεση;
Εδώ συμβαίνει κάτι πολύ σημαντικό.
Στην αρχή, ο Θεός ευλόγησε τον άνθρωπο και του έδωσε εξουσία να κυβερνά τη γη:
Και ο Θεός τους ευλόγησε· και ο Θεός τους είπε: «Αυξάνεστε και πληθύνεστε, και γεμίστε τη γη και υποτάξτε την· και εξουσιάζετε…»
Γένεσις 1:28
Ο Λόγος μας λέει επίσης:
Οι ουρανοί είναι οι ουρανοί του Κυρίου, αλλά τη γη την έδωσε στους γιους των ανθρώπων.
Ψαλμός 115:16
Ο Θεός ευλόγησε τον άνθρωπο, του έδωσε τη γη για να τη διαχειρίζεται και του εμπιστεύτηκε την εξουσία να κυβερνά πάνω της.
Αλλά, όταν ο Αδάμ επαναστάτησε εναντίον του Θεού, παρέδωσε την εξουσία και την κυριαρχία που του είχε δώσει ο Θεός. Μέσω της ανυπακοής ήρθε η Πτώση και, μαζί με αυτήν, ο άνθρωπος έχασε τη θέση ευλογίας στην οποία τον είχε τοποθετήσει ο Θεός και υπέστη τις συνέπειες της κατάρας.
Ωστόσο, το σχέδιο του Θεού για τον άνθρωπο και τη γη δεν είχε τελειώσει.
Επειδή τη γη την είχε δώσει στους γιους των ανθρώπων, ο Θεός θα συνέχιζε το σχέδιό Του στη γη πάλι μέσω ενός ανθρώπου.
Χρειαζόταν ένας άνθρωπος που θα πίστευε στον Λόγο του Θεού.
Ένας άνθρωπος με τον οποίο ο Θεός θα έκανε μια διαθήκη.
Ένας άνθρωπος μέσω του οποίου η ευλογία θα άρχιζε να περνάει πάλι στους ανθρώπους και, στη συνέχεια, σε όλα τα έθνη.
Και ακριβώς εδώ, στον δρόμο από την κατάρα προς την ευλογία, εμφανίζεται:
Ο Αβραάμ.
ΑΒΡΑΑΜ
Ο Θεός είπε στον Αβραάμ:
«Φύγε από τη χώρα σου, από τη συγγένειά σου και από το σπίτι του πατέρα σου, και πήγαινε στη γη που θα σου δείξω. Και θα σε κάνω μεγάλο έθνος, και θα σε ευλογήσω, και θα μεγαλύνω το όνομά σου· και θα είσαι ευλογία».
Γένεση 12:1–2
Αλλά υπήρχε κάτι που καθιστούσε αυτή την υπόσχεση ανθρωπίνως αδύνατη.
Ο Αβραάμ δεν είχε παιδιά.
Ωστόσο, ο Θεός του υποσχέθηκε ότι θα γινόταν «πατέρας πολλών εθνών».
Ο Αβραάμ είχε μια επιλογή:
Να κοιτάξει αυτό που έβλεπε με τα μάτια του…
ή να πιστέψει αυτό που του είχε πει ο Θεός.
Επέλεξε να πιστέψει.
Και ο Λόγος λέει:
Και ο Άβραμ πίστεψε στον Κύριο, και αυτό του λογαριάστηκε σε δικαιοσύνη.
Γένεση 15:6
Αυτή είναι μια από τις πιο σημαντικές στιγμές της ιστορίας.
Ο Αβραάμ πίστεψε τον Λόγο του Θεού, ακόμα κι όταν αυτό που του είχε πει ο Θεός φαινόταν αδύνατο.
Και ο Θεός έκανε μια διαθήκη μαζί του:
Και θα στήσω τη διαθήκη μου ανάμεσα σε μένα και σε σένα, και ανάμεσα στο σπέρμα σου μετά από σένα, στις γενεές τους, ως αιώνια διαθήκη.
Γένεση 17:7
Τότε ο Θεός άλλαξε το όνομά του από Άβραμ σε Αβραάμ και του είπε:
Δες, εγώ κάνω διαθήκη μαζί σου: θα είσαι πατέρας πολλών εθνών.
Γένεση 17:4
Αλλά η υπόσχεση έπρεπε να περάσει μέσα από ένα παιδί.
Και η Σάρα ήταν σε μια ηλικία που αυτό φαινόταν αδύνατο.
Ο Λόγος λέει:
Ο Αβραάμ και η Σάρα ήταν γέροι, προχωρημένοι σε ηλικία· η Σάρα είχε πάψει να έχει τον τρόπο των γυναικών.
Γένεση 18:11
Ωστόσο, αυτό που είχε πει ο Θεός συνέβη.
Η Σάρα έμεινε έγκυος και γέννησε τον Ισαάκ.
Και ο Κύριος επισκέφθηκε τη Σάρα, όπως είχε πει· και ο Κύριος έκανε για τη Σάρα αυτό που είχε υποσχεθεί.
Γένεση 21:1
Εδώ βλέπουμε κάτι πολύ απλό:
Ο Θεός μίλησε.
Ο Αβραάμ πίστεψε.
Και ο Θεός εκπλήρωσε τον Λόγο Του.
Η ΕΥΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΠΑΡΑΠΕΡΑ
Αλλά ο Θεός δεν είχε επιλέξει τον Αβραάμ μόνο για να τον ευλογήσει.
Η υπόσχεση είχε έναν πολύ μεγαλύτερο σκοπό.
Ο Θεός του είχε πει:
Σε σένα θα ευλογηθούν όλες οι οικογένειες της γης.
Γένεση 12:3
Άρα, η ευλογία δεν θα σταματούσε στον Αβραάμ.
Θα περνούσε στους απογόνους του.
Και μέσω αυτών θα έφτανε στα έθνη.
Ο Λόγος το εξηγεί:
Σε σένα θα ευλογηθούν όλα τα έθνη.
Γαλάτας 3:8
Αυτό ήταν μέρος του σχεδίου.
Ο Θεός οικοδομούσε, βήμα προς βήμα, τον δρόμο μέσω του οποίου η ευλογία θα έφτανε στους ανθρώπους.
Αργότερα, ο Λόγος περιγράφει την ευλογία που ο Θεός θα έδινε στον λαό Του:
Ευλογημένος θα είσαι στην πόλη και ευλογημένος στην ύπαιθρο. Ευλογημένος θα είναι ο καρπός της κοιλιάς σου, της γης και των ζώων σου… Ευλογημένο θα είναι το καλάθι σου και η σκάφη σου. Ευλογημένος θα είσαι όταν έρχεσαι και ευλογημένος όταν φεύγεις.
Δευτερονόμιο 28:3–6
Και επιπλέον:
Ο Κύριος θα στείλει την ευλογία του στις αποθήκες σου και σε όλα τα έργα των χεριών σου.
Δευτερονόμιο 28:8
Και:
Ο Κύριος θα σε βάλει στην κεφαλή και όχι στην ουρά, θα ανεβαίνεις μόνο ψηλά και δεν θα πέφτεις κάτω.
Δευτερονόμιο 28:13
Αλλά τώρα πρέπει να καταλάβουμε κάτι.
Αυτή δεν ήταν μόνο η ιστορία του Αβραάμ.
Ήταν μέρος ενός πολύ μεγαλύτερου σχεδίου.
Ο Θεός οικοδομούσε τον δρόμο μέσω του οποίου η υπόσχεση θα έφτανε σε όλα τα έθνη.
Από την Πτώση…
στη Διαθήκη.
Από την κατάρα…
στην ευλογία.
Και από έναν άνθρωπο…
σε όλα τα έθνη.
Αλλά ο δρόμος δεν τελείωνε στον Αβραάμ.
Η υπόσχεση έπρεπε να συνεχιστεί.
Και έπρεπε να έρθει Αυτός, μέσω του οποίου αυτή η υπόσχεση θα εκπληρωνόταν και η ευλογία θα έφτανε σε όλα τα έθνη.
Έπρεπε να έρθει ο Βασιλιάς.
Πού μπορείς να συνεχίσεις
Επόμενο κεφάλαιο: 04 · Ο δρόμος που οδηγούσε στον Βασιλιά.